زیرساخت‌های شهری جویبار؛ وعده‌های عمرانی در میانه راه
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی بلاغ؛ زیرساخت‌های شهری جویبار در ماه‌های اخیر به یکی از محورهای اصلی بحث‌های عمومی و رسانه‌ای تبدیل شده است.
در حالی که شهرداری از افتتاح برخی پروژه‌ها و رفع مطالبات دیرینه سخن می‌گوید، بررسی‌های میدانی و اظهارات اعضای شورای شهر تصویری متفاوت از میزان تحقق وعده‌ها ارائه می‌دهد.
در این گزارش، وضعیت اجرای ۱۸ محور کلیدی زیرساختی شهر از زبان جواد دهقانی، فعال رسانه‌ای و متخصص امور شهری، و محمد صالحی، کارشناس عمران، بررسی شده است.
آسفالت و بهسازی معابر؛ پیشتاز در عمل، اما ناقص در پوشش
بر اساس گزارش‌های رسمی، شهرداری جویبار توانسته است پرونده معابر خاکی بلاتکلیف از سال ۱۳۹۸ را با هزینه‌کرد ۸۰ میلیارد ریال ببندد و روکش آسفالت کمربندی دکتر ورداسبی و خیابان شهید عراقی را نیز اجرا کند .
صالحی در این باره معتقد است: عملیات آسفالت در سطح شهر محسوس است، اما کیفیت زیرسازی در برخی معابر فرعی به دلیل کیفیت ضعیف و قدمت شبکه آب و فاضلاب، ماندگاری لازم را ندارد.» دهقانی نیز با اشاره به نقدهای شورای شهر می‌افزاید: «انتقاد جدی به نحوه اجرای پروژه‌هایی مانند میدان کشتی وارد است؛ جایی که به گفته نایب‌رئیس شورا، پروژه بدون طی فرآیند قانونی و با مصالح سؤال‌برانگیز آغاز شده و اکنون بعد گذشته ماه ها بصورت اصولی و برجسته اجرا نشده است .
اجرای جوی و جدول در کمربندی حاجی‌زاده و خیابان شهید صادقی و احداث کانال در باغبان‌محله از اقدامات انجام‌شده است . با این حال، صالحی تأکید دارد که «شبکه دفع آب‌های سطحی جویبار هنوز به صورت جزیره‌ای اجرا می‌شود و در بارندگی‌های سنگین، آب‌گرفتگی در نقاط مختلف شهری مانند محدوده سراجکلا، کلاگرمحله،خیابان بحر خزر و دیگر نقاط شهری تکرار می‌شود.» لایروبی ۱۵ کیلومتر کانال زهکشی توسط جهاد کشاورزی نیز اگرچه در مهار آب‌های سطحی اراضی کشاورزی مؤثر بوده، اما مستقیماً معضل آب‌گرفتگی معابر شهری را حل نکرده است .
ایستگاه‌های آتش‌نشانی و مدیریت بحران
در حوزه ایمنی شهری، انتشار گزارش عملکرد شهرداری در اشاره به تجهیز و راه اندازی ایستگاه آتش‌نشانی مستقر در سراجکلا باعث انتقادات فراوان شده در صورتی که این ایستگاه هنوز به بهره برداری نرسیده تا بتواند پاسخگوی حوادث درون‌شهری باشد . دهقانی این خلأ را جدی می‌داند: توسعه زیرساخت‌های مدیریت بحران و مقابله با سیلاب در جویبار هنوز فاقد ایستگاه مجهز درون‌شهری و تجهیزات تخصصی سیلاب است. با توجه به موقعیت جغرافیایی شهر، این کمبود در فصل بارندگی ریسک بالایی ایجاد می‌کند و مدیریت شهری بخوبی نتوانسته نیازهای اصلی شهر را پوشش دهد.
اگرچه شهردار پیش‌تر از برنامه‌ریزی برای پارک ۱۱ هکتاری سخن گفته بود، اما در گزارش‌های یک سال گذشته هیچ پیشرفت فیزیکی مشخصی برای این پروژه اعلام نشده است . در عوض، محمد صالحی به نبود پارکینگ‌های عمومی در مرکز شهر و محدوده بازار اشاره می‌کند: ترافیک سنگین هسته مرکزی ناشی از پارک حاشیه‌ای است و هیچ پروژه پارکینگ طبقاتی یا عمومی در بودجه عمرانی سال‌های اخیر تعریف نشده است.
ساماندهی بازارها، گردشگری و ورزش
جمعه‌بازار جویبار با گردش مالی ۸۰ میلیارد تومانی، یکی از قطب‌های اقتصادی منطقه است، اما مدیریت آن بصورت سنتی و ساماندهی آن تنها به استقرار کانکس‌های نظارتی در ایام پایانی سال محدود شده است .
در حوزه گردشگری، پروژه موزه کشتی شهرستان جویبار واقع در باغبان محله که با حضور مسئولان و قول های فراوان همراه بوده است، اما دهقانی معتقد است: شهرداری هیچ برنامه مشخصی بران آن تاکنون نداشته و همچنین توسعه زیرساخت‌های گردشگری نباید صرفاً به راه دسترسی خلاصه شود؛ نبود سرویس بهداشتی، پارکینگ و روشنایی در مبادی ورودی شهر از دیگر نیازهایی است که شهرداری در اجرای آن ناکام بوده که تجربه گردشگر را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد .» ورزشگاه شهدای جویبار نیز با وجود بازدید استاندار، هنوز به بهره‌برداری نرسیده است .
مناسب‌سازی معابر و بافت‌های فرسوده
فرماندار جویبار در آذر ۱۴۰۴ بر لزوم مناسب‌سازی ورودی ادارات و معابر برای افراد دارای معلولیت تأکید کرده است . صالحی با اشاره به اینکه «مناسب‌سازی در حد رمپ‌های غیراستاندارد در برخی ادارات باقی مانده»، خاطرنشان می‌کند: «در پروژه‌های جدید پیاده‌روسازی مانند خیابان شهید عراقی، مسیر ویژه نابینایان و شیب‌های استاندارد دیده نشده است.» نوسازی بافت فرسوده نیز به گفته دهقانی، در حد اشاره در جلسات شورا باقی مانده و مدیریت شهری و شورای اسلامی شهر لایحه مشخصی برای احیای بافت‌های ناکارآمد شهری به تصویب نرسانده است.
ورودی شهر، ترافیک و روشنایی
روشنایی ورودی شهر جویبار قرار بود پیش از نوروز ۱۴۰۵ به بهره‌برداری برسد . همچنین پروژه‌های تعریض محور جویبار-سیمرغ و ایمن‌سازی محور شیب‌آب‌بندان در دست اجراست . صالحی این اقدامات را مثبت ارزیابی می‌کند اما می‌گوید: «اصلاح نقاط حادثه‌خیز درون‌شهری، به‌ویژه تقاطع‌های منتهی به جمعه‌بازار و میدان کشتی، همچنان مغفول مانده است.»
پسماند و پروژه‌های نیمه‌تمام
در حوزه جمع آوری زباله و تفکیک آن مدیریت شهری فقط در حد روزمره گی باقی مانده و این مشکل نیز بدون برنامه مشخص باعث نارضایتی شهروندان شده است. با این حال، دهقانی به پروژه‌های نیمه‌تمام اشاره می‌کند: «طرح جمع‌آوری فاضلاب شهری که از سال ۱۳۹۱ نیمه‌کاره مانده، نماد بارز مدیریت ناهماهنگ بوده است. شهرداری عملیات را متوقف کرده بود و آبفا و شهرداری بر سر آسفالت محل اختلاف داشتند .» صالحی نیز تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام را اولویتدارتر از تعریف پروژه‌های جدید می‌داند و می‌گوید: «نگهداری و تعمیر زیرساخت‌های موجود، از جمله شبکه روشنایی و آسفالت معابر، به دلیل نبود بودجه نگهداری، عملاً رها شده است.
به گزارش بلاغ؛ جویبار در حوزه آسفالت معابر و برخی پروژه‌های نقطه‌ای عملکرد قابل دفاعی داشته است، اما در محورهای زیربنایی‌تر مانند دفع آب‌های سطحی، پارکینگ عمومی، مناسب‌سازی پایدار، مدیریت پسماند درون‌شهری و تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام (به‌ویژه فاضلاب) وعده‌ها هنوز فاصله معناداری با واقعیت دارند.
به نظر می‌رسد اولویت‌گذاری شهرداری باید از «افتتاح پروژه» به سمت «تکمیل زنجیره زیرساختی» و «نگهداری پایدار» تغییر کند تا رضایت عمومی صرفاً به آسفالت یک خیابان گره نخورد.
گزارش: الله بخش تبریزی میستانی