فهمیده و ماکان؛ چراغی که در نسل‌ها خاموش نمی‌شود
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بلاغ؛ مجتبی قربانی فعال رسانه‌ای در یادداشتی به‌مناسبت ۱۳ آبان نوشت: روز دانش‌آموز، روز بازخوانی عهدی است که نسل‌های نوجوان این سرزمین با ایران، با آرمان‌هایش و با آینده‌ای که برای آن می‌خواهند، بسته‌اند؛ روزی برای به یاد آوردن دانش‌آموزانی که نیمکت مدرسه را به سنگر دفاع از وطن پیوند زدند و نامشان را در حافظه این سرزمین ماندگار کردند.
سیزدهم آبان، نام نوجوانانی را به یاد می‌آورد که در روزهای دشوار تاریخ، از سن و سال خود فراتر رفتند و مسئولیت‌پذیری را معنا کردند. در میان آنان، نام شهید محمدحسین فهمیده همچنان نماد شجاعت نوجوانی است، نوجوانی که نامش از کتاب‌های تاریخ فراتر رفت و به الگویی برای نسل‌های پس از خود تبدیل شد.
اما روایت ایستادگی دانش‌آموزان، هر دوره، فرزندان خود را دارد، نوجوانانی که در بزنگاه‌های تاریخی، معنای تعلق به وطن را با انتخاب‌ها و فداکاری‌هایشان نشان می‌دهند. گویی مشعل این عهد، از نسلی به نسل دیگر سپرده می‌شود. بی‌آنکه فاصله سال‌ها بتواند روشنایی آن را کم‌رنگ کند.
امسال، روز دانش‌آموز رنگ و بویی متفاوت دارد. یاد ۱۶۸ دانش‌آموز شهید میناب، بر این مناسبت سایه انداخته است. دانش‌آموزانی که دیگر در کلاس درس حاضر نمی‌شوند، صدای خنده‌هایشان در حیاط مدرسه نمی‌پیچد و نیمکت‌هایشان خالی مانده است. نبودن آنان، زخمی بر حافظه جمعی دانش‌آموزان ایران است، زخمی که با گذر زمان از یاد نمی‌رود.
در میان این نام‌ها، شهید ماکان نصیری، دانش‌آموز شهید مدرسه میناب، به نمادی از مظلومیت و معصومیت کودکانی تبدیل شده است که فرصت ادامه تحصیل، رؤیاپردازی و ساختن آینده از آنان گرفته شد. ماکان و هم‌کلاسی‌های شهیدش، امروز در قاب عکس‌ها و خاطره‌ها حضور دارند، اما جای خالی‌شان در مدرسه، حقیقتی تلخ و فراموش‌نشدنی است.
راهپیمایی امسال روز دانش‌آموز در مازندران، فرصتی برای تجدید عهد با این شهیدان است، عهدی که باخونخواهی آنان در هم تنیده شده است. دانش‌آموزان مازندرانی با حضور در این مراسم، یاد شهدای دانش‌آموز را گرامی می‌دارند و نشان می‌دهند که نسل امروز نیز خود را ادامه‌دهنده راه نوجوانانی می‌داند که برای دفاع از ایران، جان خود را فدا کردند.
این تجدید عهد، پیوندی میان شهید فهمیده و ماکان نصیری است، میان نوجوانی که در سال‌های دفاع مقدس به نماد ایثار تبدیل شد و دانش‌آموزی که نامش با حادثه تلخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ و همزمان با آغاز جنگ رمضان در حافظه مردم ماندگار شد. فاصله این دو نام، فاصله دو نسل است، اما پیامشان یکی است: ایران، خانه مشترک همه ماست و پاسداری از آن، مسئولیتی فراتر از سن و سال دارد.
امروز در میان دانش‌آموزان دهه نودی و متولدین دهه چهارصد، نسلی ایستاده است که شاید جنگ را در کتاب‌ها و روایت‌های دیگران شناخته باشد، اما معنای امنیت، آرامش و استقلال را در جهان پرحادثه امروز جست‌وجو می‌کند. این نسل، وارث خاطرات و فداکاری‌هایی است که پیش از تولدش رقم خورده و اکنون باید آن‌ها را با شناخت، آگاهی و مسئولیت‌پذیری به آینده پیوند بزند.
دانش‌آموزان جان‌فدای ایران، در کلاس درس و آزمایشگاه، در تلاش برای علم‌آموزی، در حفظ هویت ملی، در خدمت به مردم و در ساختن فردایی آباد نیز معنا پیدا می‌کند. وطن‌دوستی، هم در ایثار جان جلوه می‌کند و هم در تعهد به زندگی، پیشرفت و سربلندی کشور.
ولایت‌مداری نیز برای نسل نوجوان، زمانی به یک باور ماندگار تبدیل می‌شود که با شناخت، بصیرت، مسئولیت‌پذیری و پایبندی به ارزش‌ها همراه باشد. دانش‌آموزی که تاریخ کشورش را می‌شناسد، راه شهیدان را می‌پیماید و برای اعتلای آینده ایران، دانش می‌آموزد، می‌تواند معنای این عهد را در زندگی روزمره خود جاری کند.
در مازندران، سرزمین مردمان دلاور و خانواده‌هایی که خاطرات ایثار و شهادت را در سینه دارند، روز دانش‌آموز فرصتی است تا این میراث دوباره به نسل تازه سپرده شود. دانش‌آموزان این دیار، در کنار یاد شهید فهمیده و ماکان نصیری، به یاد می‌آورند که امنیت و سربلندی امروز، بی‌ریشه و بی‌هزینه به دست نیامده است.
راهپیمایی امسال، اگرچه صحنه حضور پرشور دانش‌آموزان است، اما در عمق خود حامل پیامی روشن‌تر است و آن اینکه هیچ نسلی نباید اجازه دهد نام و یاد هم‌نسلان شهیدش به فراموشی سپرده شود.
۱۶۸ دانش‌آموز شهید مدرسه طیبه میناب، هر کدام نامی، خانواده‌ای، رؤیایی و آینده‌ای داشته‌اند. مراسم امسال باید توجه به امنیت مدارس و تلاش برای ساختن جهانی که در آن هیچ دانش‌آموزی قربانی خشونت و جنگ نشود، را به جهان، مصادره کند.
روز دانش‌آموز امسال، روز تجدید عهد با همه نوجوانانی است که نامشان در دفتر افتخارات این سرزمین ثبت شده و نیز یادآور مسئولیتی بزرگ در برابر نسل‌هایی است که هنوز در کلاس‌های درس نشسته‌اند. مازندران در این روز، یاد همه دانش‌آموزان شهید را گرامی می‌دارد و با صدای نسل تازه اعلام می‌کند که ایران، خانه امید و آینده ماست.
شاید بهترین ادای احترام به دانش‌آموزان شهید، آن باشد که نگذاریم نیمکت‌های خالی میناب تنها به خاطره‌ای اندوهبار تبدیل شوند، بلکه از این داغ، مسئولیتی برای ساختن ایرانی امن‌تر، آبادتر و سربلندتر بسازیم.
انتهای پیام/