پایگاه خبری بلاغ مازندران - آخرين عناوين مذهبی :: نسخه کامل http://www.bloghnews.com/Religious Fri, 21 Jul 2017 10:57:55 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/950826/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری بلاغ مازندران http://www.bloghnews.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری بلاغ مازندران آزاد است. Fri, 21 Jul 2017 10:57:55 GMT مذهبی 60 ۳ عاملی که باعث ایجاد محبت در دل دیگران می‌شود http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304360/۳-عاملی-باعث-ایجاد-محبت-دل-دیگران-می-شود به گزارش بلاغ، امام صادق (علیه‌السلام) برای تولید هر چه بیشتر محبّت، نسخه سه گانه‌ای را ضمن روایتی ارزشمند چنین می‌کنند. امروزه با گسترش تحقیق و دانش بشر، ارزش سخنان گهربار امام صادق (علیه السلام) بیش از پیش نمایان شده و البته نیاز مردمان به چنین معارفی نیز رو به فزونی است. در  ادامه این مطلب را به نقل از سایت تبیان می‌خوانیم.   یکی از مشکلات مهم اجتماعی و تربیتی، کاهش عنصر محبّت در جامعه است. امام صادق (علیه السلام) برای تولید هر چه بیشتر محبّت، نسخه سه گانه‌ای را ضمن روایتی ارزشمند چنین بیان می‌کنند: «ثَلاثَةٌ تُورِثُ المَحَبَّةَ: الدّینُ وَ التَّواضُعُ وَ البَذل؛ سه چیز است كه محبّت می‌آورد: دین، فروتنى و بخشش.» (تحف العقول، ص ۳۱۶) به تحلیل هر یک از این سه عامل مهم در تولید و نشر محبّت می‌پردازیم. دین داروی کلیدی این نسخه شفابخش، دین است. قرآن کریم و روایات اهل بیت (علیهم السلام) مجموعه‌ای از راهکارهای زندگی سعادتمندانه را پیش روی ما قرار می‌دهند که هر چه دقّت بیشتری نسبت به عمل به آنها داشته باشیم، زندگی بهتری را رقم خواهیم زد.  جالب اینکه؛ قرآن کریم، عمل به دین را نشانه محبّت به خدا دانسته و می‌فرماید: «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونی‏ یُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ یَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحیم‏؛ بگو: «اگر خدا را دوست دارید، از من پیروى كنید تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشاید، و خداوند آمرزنده مهربان است.» نتیجه اینکه؛ محبّت با اعمال انسان، رابطه مستقیم دارد و دین، بهترین برنامه عملی برای رسیدن به محبّت است. ناگفته پیداست که برای عمل به دین، اعتقاد و دلبستگی به باورهای دینی ضروری است. فروتنی گرچه مجموعه آداب دین اسلام، به طور کلّی محبّت آور هستند؛ امّا در میان آنها مواردی یافت می شود که اثر ویژه ای بر تولید محبّت دارند و اگر کسی حتّی دیندار نیز نباشد، با استفاده از این صفات، محبّت ساز خواهد بود. یکی از آن صفات، تواضع است. تواضع نیز جایگاه مهمّی در اخلاق دینی دارد. در روایت دیگری امام صادق (علیه السلام) یکی از آفات دینداری را خودبزرگ بینی و تکبّر دانسته و می‌فرماید: «آفَةُ الدِّینِ الحَسَدُ وَ العُجبُ وَ الفَخرُ؛ آفت دینداری حسد و خودبینی و فخر فروشی است. (کافی(ط-الاسلامیه)،ج۲، ص۳۰۷) تکبّر و ندیدن دیگران، باعث خاموش شدن چراغ محبّت می‌شود. بخشش از جالب ترین نکات روایت مورد بحث، ارتباط خاصّی است که بین هر یک از مؤلّفه های ذکر شده وجود دارد. پس از شناخت ارتباط تواضع و دینداری رابطه بین بخشش و تواضع را نیز از زبان امام هادی (علیه السلام) بشنویم که می‌فرمایند: «التَواضُعُ أن تُعطِی الناسَ ما تُحبُّ أن تُعطاهُ؛ فروتنی در آن است که با مردم چنان کنی که دوست داری با تو چنان باشند.» (کافی(ط-الاسلامیه) ج۲ ،ص۱۲۴، ح۱۳)  معلوم می شود که بذل و بخشش و رفتار با دیگران، آن هم طبق همان ملاکی که برای خود می پسندیم، کاربردی ترین راه برای تولید و گسترش محبّت در خانواده و جامعه است. هدیه دادن، تنها نمونه ای از بذل و بخشش است؛ لذا ما باید نگاه خود و جامعه را فراتر از هدیه‌های مادّی ببریم به گونه‌ای که قادر باشیم در هر لحظه‌ای بذل و بخشش داشته باشیم و در قبال آن، میوه محبّت را برداشت کنیم.  قرآن کریم در آیه ۲۱۹ سوره بقره برای ارتقای نگاه ما در این مقوله، مى‏‌فرماید: از تو سؤال مى‏کنند: «چه چیز انفاق کنند؟» بگو: از مازاد نیازمندی هایتان (قُلِ الْعَفْوَ). «عفو» به معنى از بین بردن اثر، حد وسط و میانه هر چیز و مقدار اضافى چیزى، و بهترین قسمت مال آمده است و ممکن است در اینجا به معنى مغفرت و گذشت از لغزش دیگران باشد، و مطابق این معنى تفسیر آیه چنین مى‏شود: «بگو: بهترین انفاق، انفاق عفو و گذشت است... در پایان آیه مى ‏فرماید: «خداوند آیات خود را چنین بیان مى‏کند شاید تفکر و اندیشه کنید» (کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ). (برگزیده تفسیر نمونه؛ ص۲۲۴) کلام آخر محبّت، ریشه در درون انسان دارد چرا که هر کسی خودش را دوست دارد و نسبت به خودش محبّت دارد! پس؛ برای کاشتن بذر محبّت در دل دیگران، کافی است دیگران را نیز همچون خود بپنداریم و هر چه برای خودش می پسندیم برای دیگران نیز بپسندیم. اگر از انسان متکبّر بدمان می‌آید، در مقابل دیگران متواضع باشیم و اگر از تمام انواع بذل و بخشش‌ها خوشحال می‌شویم، نسبت به همه بخشنده باشیم و بدانیم که همه این خوبی‌ها در دین اسلام جمع شده است.  ]]> مذهبی Fri, 21 Jul 2017 06:20:25 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304360/۳-عاملی-باعث-ایجاد-محبت-دل-دیگران-می-شود علت شهرت امام صادق (ع) به موسس مذهب جعفری http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304330/علت-شهرت-امام-صادق-ع-موسس-مذهب-جعفری به گزارش بلاغ، پس از شهادت مظلومانه اهل بیت سالار شهیدان (ع) و همچنین یاران ایشان، دیگر هیچ حکومتی جرأت مقابله نظامی با ذریه‌های نبی اکرم (ص) نداشت و پس از واقعه عاشورا بیشتر ائمه شیعیان ما با یا با زهر شمشیر و یا سموم مختلف به شهادت رسیدند.در این بین نحوه شهادت امام جعفر صادق (ع)، رئیس مکتب جعفری به دور از ادوار گذشته نبود و همانند مادر بزرگوارشان خانم فاطمه الزهرا (س) در میان زبانه‌های آتش کاری خلیل وار کردند و در پایان به دلیل ضعف جسمی حاصل از زهر میوه به شهادت رسیدند.حضرت امام جعفر صادق (ع) رئیس مذهب جعفرى در روز ۱، ۷ ربیع الاول سال ۸، ۳ هجرى در شهر مقدس مدینه به دنیا آمدند، پدر آن بزرگوار حضرت امام باقر (ع) و مادر آن بزرگوار امّ فروه دختر قاسم بن محمد بن أبى بکر بود.نگاهی گذرا به ولادت و تربیت امام صادق (ع)امام صادق تا سن ۱، ۲ سالگى معاصر جد گرامیش حضرت سجاد (ع) بود و مسلما تربیت اولیه او تحت نظر آن بزرگوار صورت گرفته و امام (ع) از خرمن دانش جدش خوشه‌چینى کرده است. پس از رحلت امام چهارم مدت ۱، ۹ سال نیز در خدمت پدر بزرگوارش امام محمد باقر (ع) زندگى کرد و با این ترتیب ۳، ۱ سال از دوران عمر خود را در خدمت جد و پدر بزرگوار خود که هر یک از آنان در زمان خویش حجت خدا بودند، و از مبدأ فیض کسب نور مى‌نمودند گذرانید؛ بنابراین صرف نظر از جنبه الهى و افاضات رحمانى که هر امامى آن را دار مى‌باشد، بهره‌مندى از محضر پدر و جد بزرگوارش موجب شد که آن حضرت با استعداد ذاتى و شم علمى و ذکاوت بسیار، به حد کمال علم و ادب رسید و در عصر خود بزرگترین قهرمان علم و دانش گردید.آن حضرت هفت پسر و سه دختر داشت. پس از ایشان مقام امامت بنا به امر خدا به امام موسى کاظ‌م (ع) منتقل گردید. دیگر از فرزندان آن حضرت اسمعیل است که بزرگترین فرزند امام بوده و پیش از وفات حضرت صادق (ع) از دنیا رفته است. طایفه اسماعیلیه به امامت وى قائلند.نگاهی به عصر امامت امام صادق (ع)زندگى پر بار امام جعفر صادق (ع) مصادف بود با خلافت پنج نفر از بنى امیه (هشام بن عبدالملک – ولید بن یزید – یزید بن ولید – ابراهیم بن ولید – مروان حمار) که هر یک به نحوى موجب تألم و تأثر و کدورت روح بلند امام معصوم (ع) را فراهم مى‌کرده‌اند، و دو نفر از خلفاى عباسى (سفاح و منصور) نیز در زمان امام (ع) مسند خلافت را تصاحب کردند و نشان دادند که در بیداد و ستم بر امویان پیشى گرفته‌اند، چنانکه امام صادق (ع) در ۱، ۰ سال آخر عمر شریفش در ناامنى و ناراحتى بیشترى بسر مى‌برد. عصر امام صادق (ع) یکى از طوفانى‌ترین ادوار تاریخ اسلام است که از یک سواغتشاش‌ها و انقلابهاى پیاپى گروههاى مختلف، بویژه از طرف خونخواهان امام حسین (ع) رخ مى‌داد، که انقلاب «ابو سلمه» در کوفه و «ابو مسلم» در خراسان و ایران از مهمترین آن‌ها بوده است و از دیگر سو عصر آن حضرت، عصر برخورد مکتب‌ها و ایده‌ئولوژی‌ها و عصر تضاد افکار فلسفى و کلامى مختلف بود، که از برخورد ملتهاى اسلام با مردم کشورهاى فتح شده و نیز روابط مراکز اسلامى با دنیاى خارج، به وجود آمده و در مسلمانان نیز شور و هیجانى براى فهمیدن و پژوهش پدید آورده بود. علت شهرت امام صادق (ع) به موسس مذهب جعفری چیست؟در چنین شرایط دشواری که شیعه مى‌رفت که نابود شود، یعنى اسلام راستین به رنگ خلفا درآید و به صورت اسلام بنى امیه‌اى یا بنى عباسى خودنمایى کند، امام دامن همت به کمر زد و به احیا و بازسازى معارف اسلامى پرداخت و مکتب علمى عظیمى به وجود آورد که محصول و بازده آن، چهار هزار شاگرد متخصص (همانند هشام، محمد بن مسلم و…) در رشته‌هاى گوناگون علوم بودند، و اینان در سراسر کشور پهناور اسلامى آن روز پخش شدند. هر یک از اینان از طرفى خود، بازگوکننده منطق امام که همان منطق اسلام است و پاسدار میراث دینى و علمى و نگهدارنده تشیع راستین بودند، و از طرف دیگر مدافع و مانع نفوذ افکار ضد اسلامى و ویرانگر در میان مسلمانان نیز بودند. تأسیس چنین مکتب فکرى و این سان نوسازى و احیاگرى تعلیمات اسلامى، سبب شد که امام صادق (ع) به عنوان رئیس مذهب جعفرى (تشیع) مشهور گردد.شهادت شیخ الائمه (ع) در شهر رسول خدا (ص)حضرت امام صادق (علیه السلام) در بیست و پنجم شوال سال ۱، ۴، ۸ ه. ق. در حالى که ۶، ۵ سال از عمر مبارک آن حضرت گذشته بود از دنیا رحلت فرمودند: و از جهت اینکه عمر بیشترى نصیب ایشان شده است به «شیخ الائمه» شهرت دارند. وجود مطهر و مقدس آن امام همام در قبرستان بقیع در کنار پدر و جد و عموى خود امام مجتبى (ع) به خاک سپرده شد و بنابر روایتى پس از آزار و اذیت زیاد آن حضرت به وسیله عوامل منصور دوانیقى با سم به شهادت رسید. آتش کشیدن خانه امام صادق (ع)مفضّل بن عمر می‌گوید: منصور دوانیقی برای فرماندار مکه ومدینه حسن بن زید پیام داد: خانه جعفر بن محمد (امام صادق (ع) را بسوزان، اواین دستوررا اجرا کرد وخانه امام صادق (ع) را سوزانید که آتش آن تا به راهرو خانه سرایت کرد، امام صادق (ع) آمد ومیان آتش گام برمی داشت ومی فرمود:: اَنَا بنُ اَعراقِ الثَّری اَنا بنُ اِبراهِیمَ خَلیلِ اللهِ«منم فرزند اسماعیل که فرزندانش مانند رگ وریشه دراطراف زمین پراکنده اند منم فرزند ابراهیم خلیل خدا (که آتش نمرود براو سرد وسلامت شد)»برنامه قتل امام صادق (ع)سرانجام منصور نتوانست پیشرفت امام را ببیند و عظمت او را تحمل نماید. طرح قتل او را از طریق مسموم کردن تهیه نمود.این نکته راناگفته نگذاریم که بنی عباس درس مسموم کردن امامان رااز پیشوایان راستین خود، یعنی بنی امیه آموختند. معاویه بار‌ها گفته بود خداوند ازعسل لشکریانی دارد و.. که غرض عسل مسموم بود که به خورد دشمنان خود میداد.منصور توسط والی خود درمدینه امام را با انگور زهرآلود به شهادت رساند وبعد حیله گرانه به گریه وزاری وعزاداری او پرداخت. اینکه درامر شهادت امام، منصور دست داشته جای شکی برای ما نیست، زیرا که خود بار‌ها گفته بود که او، چون استخوانی درگلویم گیر کرده است.شاید منصور جداً وقلباً دوست نداشت امام رابکشد ولی چه می‌توان کرد که مقام است وسلطنت، پست است وموقعیت. مگر هرکسی میتواند ازآن بگذرد؟ امرشهادت او را توسط منصور، برخی، چون ابوزهره انکار کرد ه. اند، بدلیل ابراز تأسف منصور ازمرگ او وهم گفته اند که این امر خلاف تحکیم پایه‌های حکومت او بود. دیگران هم همین افکار راداشته اند ویا برخی دیگر ازآن به تردید یاد کرده اند. ولی باتوجه به سابقه برخورد واحضار وتهدید منصور، وبا توجه به اعمال زمامداران پس از او معلوم می‌شود بنی عباس، چون بنی امیه درخط امام کشی بودند وآن‌ها شش تن ازامامان ما را مسموم کرده اند. آری او پس از قتل امام ابراز تأسف هم کرد وآن مصلحتی بود.آن حضرت در سال ۱، ۴، ۸ هجری قمری به وسیله منصور عباسی مسموم و شهید و در قبرستان بقیع دفن شد. شیعیان پس از شهادت ایشان به چهار گروه تقسیم شدند: گروهی معتقد به امامت امام کاظم (ع) شدند و بقیه، هسته اولیه فرقه‌های اسماعیلیه، فطحیه و ناووسیه را شکل دادند.در الفصول المهمة و مصباح کفعمی و نیز در کتاب‌های دیگر آمده است که به امام زهر خوراندند. ابن شهرآشوب در مناقب نوشته است ابوجعفر منصور او را زهر خورانید، زیرا با کینه‌هایی که منصور از او داشت و بیمی که از روی آوردن مردم بدو در دل وی راه یافته بود، آسوده نمی‌نشست. منصور کسی بود که حتی به کسانی که برای به خلافت رساندن او کوشش کردند، نیز رحم نکرد و حتی ابو مسلم خراسانی را که در برپایی دولت عباسیان تلاش بسیار کرده بود، به قتل رساند.تاریخ شهادت امام صادق (ع)این که امام در چه ماهی وفات یافته، روایات مختلف است. برخی بیست و پنجم شوال و برخی نیمه رجب را روایت کرده اند، اما روایت بیست و پنجم شوال مشهورتر است.لحظه‌های آخر حیات امام صادق (ع)شیخ طوسی از سالمه، کنیز حضرت صادق (ع) روایت کرده که گفت، من در وقت احتضار نزد حضرت صادق (ع) بودم که بی هوش شد و، چون به هوش آمد فرمود: به حسن بن علی بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب (ع) معروف به افطس، هفتاد سکه طلا بدهید به فلان و فلان، فلان مقدار بدهید. من گفتم: به مردی که بر تو با کارد حمله کرد و می‌خواست تو را بکشد، عطا می‌کنی و می‌بخشی؟ فرمود:: می‌خواهی من از آن کسانی که خدا ایشان را به صله رحم کردن ستایش نموده، نباشم؛ که در وصف ایشان فرمود: ه: «وَ الَّذِین َ. یَصِلُونَ ما اَمَرَاللهُ بِهِ اَن یُوصَلَ وَ یَخشَونَ رَبَهُّم وَ یَخافُونَ سُوءَ الحِسَابِ؛ و آنان که پیوندهائی را که خداوند به آن امر کرده برقرار می‌نمایند (صله رحم می‌کنند) و از خدایشان می‌ترسند و از محاسبه بدفرجام بیمناکند».پس فرمود:‌ای سالمه به درستی که حق تعالی بهشت را خلق کرد و آن را خوشبو گردانید و بوی مطبوع آن از فاصله‌ای به مسافت دو هزار سال به مشام می‌رسد و بوی آن را کسی که عاق والدین شده و کسی که ارتباط خود را با خویشاوندان و رحم خود قطع نموده نمی‌شنود و درنمی یابد. وصایای امام صادق (ع) هنگام وفاتاو در لحظه مرگ وصایایی چندی می‌نماید که برخی در امر امامت برخی در زمینه مسائل خانوادگی و بخشی در مورد عامه است. به فرزندان خود گفت: فَلا تَمُوتُنَّ اِلاُّ وَاَنتُم مُسلِموُن بکوشید که جز مسلمان نمیرید. به کسان و خویشان فرمود:: اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاَ بِالصَّلاةِ. شفاعت ما به کسی که نماز را کوچک بشمارد نمی‌رسد. به خانواده خود وصیت کرد که پس از مرگش تا چند سال در موسم حج در منی برای او مراسم عزاداری بر پا کنند.دستور داد برای خویشان و کسان هدیه‌ای بفرستند، حتی هفتاد دینار برای حسن افطس از خویشان او؛ و حسن افطس همان کسی است که با خنجر به امام حمله کرده بود و می‌فرمود: می‌خواهد آیه قرآن را در مورد صله رحم اجرا کند. درباره امام پس از خود، امام کاظم (ع) را برای چندمین بار منصوب کرد که او در آن هنگام بر اساس سندی بیست سال داشت. بخشی از سفارش‌های او درباره غسل و کفن و قبر خود بود که احکام اسلامی در این زمینه وجود دارد؛ و بالاخره بخشی از وصیت راجع به مردم بود که رئوس آن دعوت به وقار و آرامش، حفظ زبان، پرهیز از دروغ و تهمت و دشمنی، دوری از تجاوز کار، پرهیز از حسادت و ترک معاصی و... بود.امام صادق (ع) در آخرین لحظات حیات که مرگ را نزدیک دید، دستور داد که تمام خانواده و خویشان نزدیکش بر سر بالینش جمع گردند و پس از آن که همه آنان در کنار امام حاضر شدند، چشم بگشود و به صورت یکایک آن‌ها نظر افکند و فرمود:: «ان شفاعتنا لاتنال مستخفاٌ بالصلوة».   ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 17:57:44 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304330/علت-شهرت-امام-صادق-ع-موسس-مذهب-جعفری علت شهرت امام صادق (ع) به موسس مذهب جعفری http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304329/علت-شهرت-امام-صادق-ع-موسس-مذهب-جعفری به گزارش بلاغ، پس از شهادت مظلومانه اهل بیت سالار شهیدان (ع) و همچنین یاران ایشان، دیگر هیچ حکومتی جرأت مقابله نظامی با ذریه‌های نبی اکرم (ص) نداشت و پس از واقعه عاشورا بیشتر ائمه شیعیان ما با یا با زهر شمشیر و یا سموم مختلف به شهادت رسیدند.در این بین نحوه شهادت امام جعفر صادق (ع)، رئیس مکتب جعفری به دور از ادوار گذشته نبود و همانند مادر بزرگوارشان خانم فاطمه الزهرا (س) در میان زبانه‌های آتش کاری خلیل وار کردند و در پایان به دلیل ضعف جسمی حاصل از زهر میوه به شهادت رسیدند.حضرت امام جعفر صادق (ع) رئیس مذهب جعفرى در روز ۱، ۷ ربیع الاول سال ۸، ۳ هجرى در شهر مقدس مدینه به دنیا آمدند، پدر آن بزرگوار حضرت امام باقر (ع) و مادر آن بزرگوار امّ فروه دختر قاسم بن محمد بن أبى بکر بود.نگاهی گذرا به ولادت و تربیت امام صادق (ع)امام صادق تا سن ۱، ۲ سالگى معاصر جد گرامیش حضرت سجاد (ع) بود و مسلما تربیت اولیه او تحت نظر آن بزرگوار صورت گرفته و امام (ع) از خرمن دانش جدش خوشه‌چینى کرده است. پس از رحلت امام چهارم مدت ۱، ۹ سال نیز در خدمت پدر بزرگوارش امام محمد باقر (ع) زندگى کرد و با این ترتیب ۳، ۱ سال از دوران عمر خود را در خدمت جد و پدر بزرگوار خود که هر یک از آنان در زمان خویش حجت خدا بودند، و از مبدأ فیض کسب نور مى‌نمودند گذرانید؛ بنابراین صرف نظر از جنبه الهى و افاضات رحمانى که هر امامى آن را دار مى‌باشد، بهره‌مندى از محضر پدر و جد بزرگوارش موجب شد که آن حضرت با استعداد ذاتى و شم علمى و ذکاوت بسیار، به حد کمال علم و ادب رسید و در عصر خود بزرگترین قهرمان علم و دانش گردید.آن حضرت هفت پسر و سه دختر داشت. پس از ایشان مقام امامت بنا به امر خدا به امام موسى کاظ‌م (ع) منتقل گردید. دیگر از فرزندان آن حضرت اسمعیل است که بزرگترین فرزند امام بوده و پیش از وفات حضرت صادق (ع) از دنیا رفته است. طایفه اسماعیلیه به امامت وى قائلند.نگاهی به عصر امامت امام صادق (ع)زندگى پر بار امام جعفر صادق (ع) مصادف بود با خلافت پنج نفر از بنى امیه (هشام بن عبدالملک – ولید بن یزید – یزید بن ولید – ابراهیم بن ولید – مروان حمار) که هر یک به نحوى موجب تألم و تأثر و کدورت روح بلند امام معصوم (ع) را فراهم مى‌کرده‌اند، و دو نفر از خلفاى عباسى (سفاح و منصور) نیز در زمان امام (ع) مسند خلافت را تصاحب کردند و نشان دادند که در بیداد و ستم بر امویان پیشى گرفته‌اند، چنانکه امام صادق (ع) در ۱، ۰ سال آخر عمر شریفش در ناامنى و ناراحتى بیشترى بسر مى‌برد. عصر امام صادق (ع) یکى از طوفانى‌ترین ادوار تاریخ اسلام است که از یک سواغتشاش‌ها و انقلابهاى پیاپى گروههاى مختلف، بویژه از طرف خونخواهان امام حسین (ع) رخ مى‌داد، که انقلاب «ابو سلمه» در کوفه و «ابو مسلم» در خراسان و ایران از مهمترین آن‌ها بوده است و از دیگر سو عصر آن حضرت، عصر برخورد مکتب‌ها و ایده‌ئولوژی‌ها و عصر تضاد افکار فلسفى و کلامى مختلف بود، که از برخورد ملتهاى اسلام با مردم کشورهاى فتح شده و نیز روابط مراکز اسلامى با دنیاى خارج، به وجود آمده و در مسلمانان نیز شور و هیجانى براى فهمیدن و پژوهش پدید آورده بود. علت شهرت امام صادق (ع) به موسس مذهب جعفری چیست؟در چنین شرایط دشواری که شیعه مى‌رفت که نابود شود، یعنى اسلام راستین به رنگ خلفا درآید و به صورت اسلام بنى امیه‌اى یا بنى عباسى خودنمایى کند، امام دامن همت به کمر زد و به احیا و بازسازى معارف اسلامى پرداخت و مکتب علمى عظیمى به وجود آورد که محصول و بازده آن، چهار هزار شاگرد متخصص (همانند هشام، محمد بن مسلم و…) در رشته‌هاى گوناگون علوم بودند، و اینان در سراسر کشور پهناور اسلامى آن روز پخش شدند. هر یک از اینان از طرفى خود، بازگوکننده منطق امام که همان منطق اسلام است و پاسدار میراث دینى و علمى و نگهدارنده تشیع راستین بودند، و از طرف دیگر مدافع و مانع نفوذ افکار ضد اسلامى و ویرانگر در میان مسلمانان نیز بودند. تأسیس چنین مکتب فکرى و این سان نوسازى و احیاگرى تعلیمات اسلامى، سبب شد که امام صادق (ع) به عنوان رئیس مذهب جعفرى (تشیع) مشهور گردد.شهادت شیخ الائمه (ع) در شهر رسول خدا (ص)حضرت امام صادق (علیه السلام) در بیست و پنجم شوال سال ۱، ۴، ۸ ه. ق. در حالى که ۶، ۵ سال از عمر مبارک آن حضرت گذشته بود از دنیا رحلت فرمودند: و از جهت اینکه عمر بیشترى نصیب ایشان شده است به «شیخ الائمه» شهرت دارند. وجود مطهر و مقدس آن امام همام در قبرستان بقیع در کنار پدر و جد و عموى خود امام مجتبى (ع) به خاک سپرده شد و بنابر روایتى پس از آزار و اذیت زیاد آن حضرت به وسیله عوامل منصور دوانیقى با سم به شهادت رسید. آتش کشیدن خانه امام صادق (ع)مفضّل بن عمر می‌گوید: منصور دوانیقی برای فرماندار مکه ومدینه حسن بن زید پیام داد: خانه جعفر بن محمد (امام صادق (ع) را بسوزان، اواین دستوررا اجرا کرد وخانه امام صادق (ع) را سوزانید که آتش آن تا به راهرو خانه سرایت کرد، امام صادق (ع) آمد ومیان آتش گام برمی داشت ومی فرمود:: اَنَا بنُ اَعراقِ الثَّری اَنا بنُ اِبراهِیمَ خَلیلِ اللهِ«منم فرزند اسماعیل که فرزندانش مانند رگ وریشه دراطراف زمین پراکنده اند منم فرزند ابراهیم خلیل خدا (که آتش نمرود براو سرد وسلامت شد)»برنامه قتل امام صادق (ع)سرانجام منصور نتوانست پیشرفت امام را ببیند و عظمت او را تحمل نماید. طرح قتل او را از طریق مسموم کردن تهیه نمود.این نکته راناگفته نگذاریم که بنی عباس درس مسموم کردن امامان رااز پیشوایان راستین خود، یعنی بنی امیه آموختند. معاویه بار‌ها گفته بود خداوند ازعسل لشکریانی دارد و.. که غرض عسل مسموم بود که به خورد دشمنان خود میداد.منصور توسط والی خود درمدینه امام را با انگور زهرآلود به شهادت رساند وبعد حیله گرانه به گریه وزاری وعزاداری او پرداخت. اینکه درامر شهادت امام، منصور دست داشته جای شکی برای ما نیست، زیرا که خود بار‌ها گفته بود که او، چون استخوانی درگلویم گیر کرده است.شاید منصور جداً وقلباً دوست نداشت امام رابکشد ولی چه می‌توان کرد که مقام است وسلطنت، پست است وموقعیت. مگر هرکسی میتواند ازآن بگذرد؟ امرشهادت او را توسط منصور، برخی، چون ابوزهره انکار کرد ه. اند، بدلیل ابراز تأسف منصور ازمرگ او وهم گفته اند که این امر خلاف تحکیم پایه‌های حکومت او بود. دیگران هم همین افکار راداشته اند ویا برخی دیگر ازآن به تردید یاد کرده اند. ولی باتوجه به سابقه برخورد واحضار وتهدید منصور، وبا توجه به اعمال زمامداران پس از او معلوم می‌شود بنی عباس، چون بنی امیه درخط امام کشی بودند وآن‌ها شش تن ازامامان ما را مسموم کرده اند. آری او پس از قتل امام ابراز تأسف هم کرد وآن مصلحتی بود.آن حضرت در سال ۱، ۴، ۸ هجری قمری به وسیله منصور عباسی مسموم و شهید و در قبرستان بقیع دفن شد. شیعیان پس از شهادت ایشان به چهار گروه تقسیم شدند: گروهی معتقد به امامت امام کاظم (ع) شدند و بقیه، هسته اولیه فرقه‌های اسماعیلیه، فطحیه و ناووسیه را شکل دادند.در الفصول المهمة و مصباح کفعمی و نیز در کتاب‌های دیگر آمده است که به امام زهر خوراندند. ابن شهرآشوب در مناقب نوشته است ابوجعفر منصور او را زهر خورانید، زیرا با کینه‌هایی که منصور از او داشت و بیمی که از روی آوردن مردم بدو در دل وی راه یافته بود، آسوده نمی‌نشست. منصور کسی بود که حتی به کسانی که برای به خلافت رساندن او کوشش کردند، نیز رحم نکرد و حتی ابو مسلم خراسانی را که در برپایی دولت عباسیان تلاش بسیار کرده بود، به قتل رساند.تاریخ شهادت امام صادق (ع)این که امام در چه ماهی وفات یافته، روایات مختلف است. برخی بیست و پنجم شوال و برخی نیمه رجب را روایت کرده اند، اما روایت بیست و پنجم شوال مشهورتر است.لحظه‌های آخر حیات امام صادق (ع)شیخ طوسی از سالمه، کنیز حضرت صادق (ع) روایت کرده که گفت، من در وقت احتضار نزد حضرت صادق (ع) بودم که بی هوش شد و، چون به هوش آمد فرمود: به حسن بن علی بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب (ع) معروف به افطس، هفتاد سکه طلا بدهید به فلان و فلان، فلان مقدار بدهید. من گفتم: به مردی که بر تو با کارد حمله کرد و می‌خواست تو را بکشد، عطا می‌کنی و می‌بخشی؟ فرمود:: می‌خواهی من از آن کسانی که خدا ایشان را به صله رحم کردن ستایش نموده، نباشم؛ که در وصف ایشان فرمود: ه: «وَ الَّذِین َ. یَصِلُونَ ما اَمَرَاللهُ بِهِ اَن یُوصَلَ وَ یَخشَونَ رَبَهُّم وَ یَخافُونَ سُوءَ الحِسَابِ؛ و آنان که پیوندهائی را که خداوند به آن امر کرده برقرار می‌نمایند (صله رحم می‌کنند) و از خدایشان می‌ترسند و از محاسبه بدفرجام بیمناکند».پس فرمود:‌ای سالمه به درستی که حق تعالی بهشت را خلق کرد و آن را خوشبو گردانید و بوی مطبوع آن از فاصله‌ای به مسافت دو هزار سال به مشام می‌رسد و بوی آن را کسی که عاق والدین شده و کسی که ارتباط خود را با خویشاوندان و رحم خود قطع نموده نمی‌شنود و درنمی یابد. وصایای امام صادق (ع) هنگام وفاتاو در لحظه مرگ وصایایی چندی می‌نماید که برخی در امر امامت برخی در زمینه مسائل خانوادگی و بخشی در مورد عامه است. به فرزندان خود گفت: فَلا تَمُوتُنَّ اِلاُّ وَاَنتُم مُسلِموُن بکوشید که جز مسلمان نمیرید. به کسان و خویشان فرمود:: اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاَ بِالصَّلاةِ. شفاعت ما به کسی که نماز را کوچک بشمارد نمی‌رسد. به خانواده خود وصیت کرد که پس از مرگش تا چند سال در موسم حج در منی برای او مراسم عزاداری بر پا کنند.دستور داد برای خویشان و کسان هدیه‌ای بفرستند، حتی هفتاد دینار برای حسن افطس از خویشان او؛ و حسن افطس همان کسی است که با خنجر به امام حمله کرده بود و می‌فرمود: می‌خواهد آیه قرآن را در مورد صله رحم اجرا کند. درباره امام پس از خود، امام کاظم (ع) را برای چندمین بار منصوب کرد که او در آن هنگام بر اساس سندی بیست سال داشت. بخشی از سفارش‌های او درباره غسل و کفن و قبر خود بود که احکام اسلامی در این زمینه وجود دارد؛ و بالاخره بخشی از وصیت راجع به مردم بود که رئوس آن دعوت به وقار و آرامش، حفظ زبان، پرهیز از دروغ و تهمت و دشمنی، دوری از تجاوز کار، پرهیز از حسادت و ترک معاصی و... بود.امام صادق (ع) در آخرین لحظات حیات که مرگ را نزدیک دید، دستور داد که تمام خانواده و خویشان نزدیکش بر سر بالینش جمع گردند و پس از آن که همه آنان در کنار امام حاضر شدند، چشم بگشود و به صورت یکایک آن‌ها نظر افکند و فرمود:: «ان شفاعتنا لاتنال مستخفاٌ بالصلوة». ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 17:54:22 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304329/علت-شهرت-امام-صادق-ع-موسس-مذهب-جعفری چرا عمل امام صادق با عمل امام حسین متفاوت است؟ http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304326/چرا-عمل-امام-صادق-حسین-متفاوت به گزارش بلاغ، امام صادق(ع) در سن 31 سالگی پس از شهادت پدر بزرگوارشان به امامت رسید.خلفای عباسی آزار و اذیت بسیاری را در سالهای آخر عمر بر امام صادق(ع) وارد کردند و حتی حاکم مدینه خانه ایشان را به آتش کشید که البته امام معصوم(ع) از این توطئه جان سالم به در برد. اما ترس و کینه عباسیان از محبوبیت امام صادق(ع) میان مردم روز به روز بیشتر می شد تا اینکه سرانجام منصور دوانیقی خلیفه بغداد در 25 شوال سال 148 هجری قمری با انگور زهرآلود ایشان را به شهادت رساند.مقایسه عصر امام حسین (ع) و امام صادق (ع)از عقاید مسلم در مذهب شیعه این است که امامان (ع) دارای عصمت هستند و تفاوتی در رویکرد این بزرگواران وجود ندارد و عملی که امام حسین (ع) در عصر خویش انجام داد اگر امام صادق (ع) نیز  در آن زمان بود چنین عملی را انجام می‌داد و به همین شکل هر یک از امامان معصوم اگر به جای یکدیگر بودند عملکرد مشابه آن امام را داشتند و به عبارت دیگر تفاوت عملکرد امامان معصوم به جهت تفاوت زمانی است و نه تفاوت شخصیتی آن بزگوران.یکی از موضوعاتی که در این رابطه مطرح است این است که اگر امامان معصوم علیه‌السلام نور واحدند چرا امام حسین (ع) قیام کردند و امام صادق (ع) در برابر حکومت جائر آن زمان قیام نکردند؟ فاصله‌ی این دو عصر نزدیک یک قرن است. شهادت امام حسین در سال 61 هجری است و شهادت امامصادقدر سال 148 است که در این فاصله زمانی اوضاع دنیای با اسلام تغییرات گسترده ای روبه رو شد. در عصر امام حسین (ع) معاویه فضای بسیار بسته‌ای را در جامعه ایجاد کرده بود  که اجازه ی نفس کشیدن به کسی نمی داد.  نقل کردن کلامی بر خلاف سیاست حکومت غیر ممکن بود. به عنوان نمونه اگر شخصی حدیثی را برای دیگری نقل کند که آن حدیث در فضیلت امیرالمؤمنین (ع) بود، تا صددرصد مؤمن و مطمئن نمی شد که او موضوع را فاش نمی‌کند، جرأت گفتن آن را پیدا نمی‌کرد و در این شرایط مرسوم شده بود که در همه‌ی نماز جمعه‌ها امیر المؤمنین را لعن می‌کردند؛ در حضورامامحسن وامامحسین امیر المؤمنین را بالای منبر در مسجد پیغمبر لعن می کردند.  در چنین شرایطی امام یا که همان جریان حق است  در  انزوای عجیبی قرار داده شد بود که اصلاً کسی تماس هم نمی توانست با آنها بگیرد.امامحسین با آن وضع اگر پنجاه سال دیگر هم عمر میکرد باز همین طور بود یعنی سه جمله هم از او نقل نمی شد، زمینه ی هرگونه فعالیت گرفته شده بود.اما عصر امام صادق (ع) در اواخر دوره ی بنی امیه و  اوایل حکومت بنی العباس  اوضاع طور دیگری شد که این تغییر اوضاع نه به جهت نآزادمنشی بنی العباس بلکه به سبب فترت انتقال قدرت از بنی‌امیه به بنی‌العباس بود که فضای بسته جامعه را باز کرد و  حریت فکری در میان مردم پیدا شد چرا که در این فترت ، آزادی فکر و آزادی عقیده‌ای برای جامعه به وجود آمده بودو در چنین فضای بازی  شور و نشاط علمی در میان مردم پدید آمد، یک شور و نشاط علمی ای که در تاریخ بشر کم سابقه است که ملتی با این شور و نشاط به سوی علوم روی آورد، اعم از علوم اسلامی (یعنی علومی که مستقیماً مربوط به اسلام است، مثل علم قرائت، علم تفسیر، علم حدیث، علم فقه، مسائل مربوط به کلام و قسمتهای مختلف ادبیات) و یا علومی که مربوط به اسلام نیست، به اصطلاح علوم بشری است، یعنی علوم کلی انسانی است، مثل طب، فلسفه، نجوم و ریاضیات.چنین شرایطی فضایی بسیار  زمینه  مناسبی بود برای اینکه اگر کسی متاع فکری دارد عرضه بدارد،؛ یعنی همان زمینه ای که در زمانهای سابق، تا قبل از اواخر زمانامامباقر و دوره یامامصادقاصلاً وجود نداشت، یک مرتبه فراهم شد که هر کس مرد میدان علم و فکر و سخن است بیاید حرف خودش را بگوید.وقتی بنی العباس مستقر شدند نیز دیگر با توجه به فضای عمومی ایجاد شده نمی‌توانستند جلوی این فضا  را بگیرند؛ چرا که نژادهای دیگر- غیر از نژاد عرب- وارد دنیای اسلام شده بودند که از همه ی آن نژادها پرشورتر همین نژاد ایرانی بود. از جمله ی آن نژادها مصری بود. از همه شان قویتر و نیرومندتر و دانشمندتر بین النهرینی ها و سوریه‌ای ها بودند که این مناطق یکی از مراکز تمدن آن عصر بود. این ملل مختلف که آمدند، خود به خود اختلاف ملل و اختلاف نژادها زمینه را برای اینکه افکار تبادل شود فراهم کرد  و اینها هم که مسلمان شده بودند می‌خواستند بیشتر از ماهیت اسلام سر درآورند؛ اعراب آن قدرها تعمق و تدبر و کاوش در قرآن نمیکردند، ولی ملتهای دیگر آنچنان در اطراف قرآن و مسائل مربوط به آن کاوش میکردند که حد نداشت، روی کلمه به کلمه ی قرآن فکر و حساب می کردند.در  چنین شرایطی، عرصه اول جنگ و جهاد، جهاد تفکر و اندیشه می‌شود و یک مرتیه  بازار جنگ عقاید داغ می شود. ابتدا  در زمینه ی خود تفسیر قرآن و قرائت آیات قرآنی بحثهایی شروع می‌شود و از آن بالاتر در تفسیر معانی قرآن اختلافات شدیدی ایجاد شد و همین طور دایره اختلافات به   روایاتی که از پیغمبر نقل شده بود نیز رسید. مهمترین اختلافات نیز که عام و فراگیر بود در زمینه مسائل فقهی بود چرا که  مردم می آمدند مسأله می پرسیدند، همین طور که اکنون نیز مسائل فقهی برای مردم مهمتر است.بحثهای عقلی نیز در این زمان اهمیت خاصی پیدا می‌کند و یکی از تهدیداتی که جامعه اسلامی را  آن زمان با خود مواجه کرده بود خطر زنادقه بود که حتی در حرمین، یعنی مکه و مدینه، و حتی در خود مسجد الحرام و در خود مسجد النبی می نشستند و حرفهایشان را میزدند، البته به عنوان اینکه بالاخره فکری است، شبهه ای است برای ما پیدا شده و باید بگوییم که امام صادق برای مقابله با شبهاتی که آنها مطرح می‌کردند شاگردانی متکلم تربیت کرده بودند که پاسخگوی شبهات آنها بودند جریان دیگری که مربوط به این زمان است (همه، جریانهای افراط و تفریطی است) جریان خشکه مقدسی متصوفه است. متصوفه هم در زمانامام صادقطلوع کردند، یعنی ما طلوع متصوفه را به طوری که اینها یک طبقه ای را به وجود آوردند و طرفداران زیادی پیدا کردند و در کمال آزادی حرفهای خودشان را میگفتند در زمانامامصادقمی بینیم. اینها باز از آن سوی مقدسی افتاده بودند. اینها به عنوان نحله ای در مقابل اسلام سخن نمی گفتند، بلکه اصلاً می گفتند حقیقت اسلام آن است که ما می گوییم. خوارج و مُرجئه نیز هر یک نحله ای بودند.امام صادق با همه اینها مواجه است و با همه ی اینها برخورد کرده است؛از نظر قرائت و تفسیر، یک عده شاگردانامامهستند، وامامبا دیگران درباره ی قرائت آیات قرآن و تفسیرهای قرآن مباحثه کرده، داد کشیده، فریاد کشیده که آنها چرا اینجور غلط می گویند، اینها چرا چنین می گویند، آیات را این طور باید تفسیر کرد.در باب احادیث هم که خیلی واضح است، می فرمود: سخنان اینها اساس ندارد، احادیث صحیح آن است که ما از پدرانمان از پیغمبر روایت می کنیم.در باب نحله ی فقهی هم که مکتبامامصادققوی ترین و نیرومندترین مکتبهای فقهی آن زمان بوده به طوری که اهل تسنن هم قبول دارند. تمامامامهای اهل تسنن یا بلاواسطه و یا مع الواسطه شاگردامامبوده و نزدامامشاگردی کرده اند. در رأس ائمه ی اهل تسنن ابو حنیفه است، و نوشته اند ابو حنیفه دو سال شاگردامامبوده، و این جمله را ما در کتابهای خود آنها می خوانیم که گفته اند او گفت: «لَوْ لاَ السَّنَتانِ لَهَلَکَ نُعْمانُ» اگر آن دو سال نبود نعمان از بین رفته بود. (نعمان اسم ابو حنیفه است. اسمش «نعمان بن ثابت بن زوطیّ بن مرزبان» است؛ اجدادش ایرانی هستند. ) مالک بن انس کهامامدیگر اهل تسنن است نیز معاصرامامصادقاست. او هم نزداماممی آمد و به شاگردیامامافتخار می کرد. شافعی در دوره ی بعد بوده ولی او شاگردی کرده شاگردان ابو حنیفه را و خود مالک بن انس را. احمد حنبل نیز سلسله ی نسبش در شاگردی در یک جهت بهاماممی رسد. و همین طور دیگران. حوزه ی درس فقهیامامصادقاز حوزه ی درس تمام فقهای دیگر بارونق تر بوده است که حال من شهادت بعضی از علمای اهل تسنن در این جهت را عرض می کنم. (مجموعه آثار شهید مطهری . ج18، ص 69 الی 72) ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 16:18:56 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304326/چرا-عمل-امام-صادق-حسین-متفاوت موعظه‌های اخلاقی امام جعفر صادق (ع) http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304322/موعظه-های-اخلاقی-امام-جعفر-صادق-ع به گزارش بلاغ، به عنوان ششمین ستاره درخشان آسمان ولایت و امامت علاوه بر خصوصیت های ممتازی که در حوزه های علمی داشتند، در عرصه اخلاق و ویژگی های اخلاقی نیز نسبت به سایر هم عصران خود برجسته بودند.در ادامه به برخی از شاخص‌ترین خصوصیت های این امام بزرگوار می پردازیم.انفاق بی منّتوقتی که فصل میوه می شد و خرماها می رسید دستور می داد که بخشی از دیوار باغ را خراب کنند و شکافی ایجاد نمایند تا مردم بتوانند از آنجا وارد شوند و از میوه باغ بخورند... و نیز دستور می داد برای همسایگان باغ، پیر مردان کودکان و بیماران و زنان که نمی توانستند به باغ بیایند، برای هر نفرشان به اندازه یک مشت پر خرما ببرند.برآورده کردن حاجت نیازمندانامام در رابطه با خود چنین می گوید: گاهی شخص نیازمندی حاجت خود را پیش من می آورد و من با سرعت تمام آن را انجام می دهم که مبادا زمینه از بین برود و او خود بخود از من بی نیاز گردد.کمک مالیمفضل بن قیس گفت: خدمت حضرت صادق علیه السّلام رسیدم و از اوضاع خود شكایت كردم و تقاضاى دعا نمودم. فرمود كنیز! آن كیسه را كه ابو جعفر داده بیاور و كیسه را آورد فرمود: در این كیسه چهار صد دینار است صرف در احتیاج خود بنما.عرض كردم بخدا قسم نظرم این نبود تقاضاى دعا داشتم! فرمود: از دعا فراموش نخواهم كرد ولى به مردم وضع خود را نگو كه پیش آنها سبك می شوى‏.اطعام فقراهشام بن سالم گفت: هر وقت تاریكى شب همه جا را مى‏گرفت و مقدارى از شب می گذشت حضرت صادق علیه السّلام انبانهایى از نان و گوشت و پول برمی داشت و بر شانه می گرفت می رفت به در خانه مستمندان مدینه بین آنها تقسیم می كرد با اینكه او را نمی شناختند پس از شهادت امام صادق دیگر آن شخص را نیافتند فهمیدند آن جناب امام صادق بوده است‏.توجه ویژه به شاکران الهیمسمع بن عبد الملك گفت: در منا خدمت حضرت صادق علیه السلام مشغول انگور خوردن بودیم گدائى آمد و تقاضا كرد امام دستور داد یك خوشه انگور به او بدهند. گدا گفت احتیاج به انگور ندارم اگر پول بدهید خوب است امام فرمود خداوند وسعت به تو بدهد گدا رفت باز برگشت گفت همان خوشه انگور را بدهید فرمود برو خدا گشایش دهد به تو و چیزى به او نداد.گداى دیگرى آمد امام علیه السّلام سه دانه انگور به او داد گدا گرفت و گفت الحمد لله رب العالمین خدائى كه مرا روزى بخشید. امام فرمود: بایست دست مبارك را پر از انگور كرده به او داد باز گفت حمد و سپاس خدائى راست كه به من روزى بخشید باز فرمود بایست.از غلامش پرسید چقدر پول دارى؟ عرض كرد تقریبا بیست درهم فرمود: به این فقیر بده گدا گفت: خدایا ترا سپاسگزارم! این نعمت از جانب تو است خدائى كه شریكى ندارى. باز امام فرمود: بایست! پیراهن خود را از تن بیرون آورد فرمود: این را بپوش. گدا پوشیده گفت: خدا را شكر می كنم كه مرا پوشانید و لباس به من داد؛ سپس روى به امام كرد و گفت : خداوند به شما جزاى خیر بدهد. جز این دعا چیزى نگفت و برگشت و رفت .ما با خود این طور خیال كردیم كه اگر آن گدا دعا براى خود حضرت نمی كرد پیوسته به او چیزى می داد چون هر چه حمد و سپاس خدا را می نمود به او مقدارى مى‏ بخشید.مواعظ اخلاقی امام صادق علیه السلامابو اسامه گفت از حضرت صادق(علیه السلام) شنیدم می فرمودند: تقوى و پرهیزگارى را از دست ندهید. ورع، كوشش، راستگوئى، اداى امانت و خوش اخلاقى، خوشرفتارى با همسایگان. مردم را بسوى ما دعوت كنید نه با زبانتان. و باعث افتخار ما باشید نه باعث ننگ و عار ما. سعى كنید سجده‏ ها و ركوع را طولانى نمائید زیرا وقتى یكى از شما ركوع طولانى دارد شیطان از پشت سر او فریاد میزند واى بر من اینها اطاعت كردند و من معصیت و اینها سجده نمودند و من مخالفت كردم.ابن سنان از حضرت صادق(علیه السلام) نقل كرد كه فرمود: مزاح و شوخى نكن که نورانیتت از میان می رود و دروغ نگو ارزش خود را از دست می دهى. از دو صفت بپرهیز دلتنگى و تنبلى؛ زیرا اگر دلتنگ و آزرده باشى بر حق صبر نخواهى نمود و اگر تنبلى كنى حق كسى را ادا نخواهى كرد. عیسى مسیح می گفت: هر كه زیاد گرفتارى براى خود داشته باشد بیمار مى‏شود و هر كه بداخلاق باشد خود را عذاب می دهد و هر كه زیاد صحبت كند خطایش زیاد مى‏شود و هر كه زیاد دروغ بگوید ارزش خود را از دست می دهد و هر كه ناسزا به مردم بگوید جوانمردى را از دست می دهد.مردى به حضرت صادق از همسایه خود شكایت كرد فرمود صبر كن. عرض كرد: مردم مرا نسبت به خوارى و ذلت میدهند. فرمود خوار و ذلیل كسى است كه ظالم باشد. - فرمود وقتى دنیا بكسى رو آورد محاسن و نیكی هاى دیگران را به او مى‏بخشد و اما وقتى دنیا پشت كرد محاسن و نیكی هاى خود شخص را از او سلب میكند. - شخصى از كنار امام(ع) می گذشت و آن جناب مشغول غذا خوردن بودند سلام نكرده امام او را دعوت به غذا نمود. عرض كردند: سنت بر این است كه اول سلام كنى بعد دعوت به غذا با این كه امام سلام را عمدا ترك كرده بود فرمود: این از فقاهتهاى عراقى است كه بوى بخل و خسّت می دهد.فرمود هركس فتنه ‏اى را برانگیزد خودش طعمه آن فتنه خواهد شد. و فرمود خانواده شخص اسیران زیردست اویند بهر كس خداوند نعمتى ارزانى داشته بر اسیران خود توسعه بخشد اگر این كار را نكند ممكن است نعمت از او زائل گردد. - فرمود وقتى قلب اصلاح شود ظاهر انسان تقویت می گردد.و فرمود سه چیز است كه خداوند بوسیله آن ها پیوسته عزت و شرافت مرد مسلمان را میافزاید: 1- چشم‏ پوشى از كسى كه به تو ستم نموده. 2- و بخشیدن‏ بكسى كه تو را محروم كرده. 3- پیوند خویشاوندى با كسى كه از تو قطع رابطه نموده‏ است. ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 16:13:24 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304322/موعظه-های-اخلاقی-امام-جعفر-صادق-ع آیا اراده امام صادق علیه‌السلام بر قیام صحت دارد؟ http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304307/آیا-اراده-امام-صادق-علیه-السلام-قیام-صحت به گزارش بلاغ، ابوعبدالله جعفر بن محمد صادق معروف به امام جعفر صادق(ع) امام ششم شیعیان دوازده امامی است. ایشان در ۱۷ ربیع‌الاول سال ۸۳ هجری قمری در مدینه به دنیا آمد و در ۲۵ شوال سال ۱۴۸ هجری قمری در سن ۶۵ سالگی در مدینه توسط منصور دوانقی، خلیفه عباسی مسموم شد. ایشان بیشترین سال عمر را در میان یازده امام اول شیعیان داشته‌ است. محل دفن امام صادق (ع) کنار قبر پدر بزرگوارشان امام محمدباقر (ع) در قبرستان بقیع شهر مدینه‌ است. در ادامه این مطلب را به نقل از باشگاه خبرنگاران می‌خوانیم. امام صادق (ع) در شرایط بسیار سختی به امامت رسیدند/ در آن زمان حتی خوبان جامعه نیز فقه اسلامی را نمی دانستند/ امروز بیش از ۲۰ جلد سند از امام صادق (ع) وجود دارد/ اهل سنت سخنان حیرت آوری در مورد امام صادق (ع) بیان کرده‌اند/ امام صادق (ع) تمام تلاش خود را انجام دادند تا عیله حکومت قیام کنند اما نزدیکان ایشان، خیانت کردند/ امام ششم شیعیان احیاگر واقعه کربلا بودند. روایت است که حتی قبل از امام ششم مردم روش صحیح نماز خواندن را هم نمی‌دانستند. امام صادق (ع) در چه شرایطی به حکومت رسیدند؟ دلیل اینکه به ما شیعه جعفری می‌گویند چیست؟ تصوری در بین ما شیعیان است که ائمه ما در شرایط سختی بودند و امام صادق(ع) در شرایط بهتری قرار داشتند و ایشان در شرایط بهتر، کارهای عظیمی انجام داده اند. ولی در ادامه گفته می شود که شرایط امام صادق(ع) نیز همچون امامان دیگر سخت بود و این امام همام در آن شرایط دست به کار بزرگی زدند. با شهادت امام حسین(ع) نا امیدی و جو سنگین افسردگی فضای جامعه اسلامی را فراگرفت که پسر پیامبر(ص) را به آن طرز فجیع کشتند و اتفاقی نیفتاد. در آن سال های ابتدایی پس از شهادت امام حسین (ع)، امام سجاد(ع) در حوزه عبادت کاری کردند که اذهان به سمت اهل بیت برود. در این دوره به دلیل وجود خفقان ایجاد شده توسط امویان فرصتی نبود تا امام بتواند با شیعیان ارتباط داشته باشد و حق مطلب را ادا کنند. اما این موضوع باعث شد که بعد از ایشان در دوره امام محمدباقر(ع) از اقصی نقاط جهان به سمت ایشان آمدند تا ببینند آن فرزند پیامبر (ص) که شکافنده علوم است کیست. در این دوره ارتباط مردم با امام پنجم بهتر شد اما نه در حد مطلوب. بعد از امام باقر(ع) و در دوره امام صادق(ع) با وجود خفقان در جامعه ایشان توانست کارهای عظیمی انجام دهد. هر چند امام صادق(ع) بیشتر در ایام حج با شیعیان خود ارتباط داشت. لذا فرصت زیادی در اختیار ایشان نبود و ایشان باید مکتب شیعه را در جامعه ترویج می داد. ایشان کار بسیار بزرگی در احیاء دین مبین اسلام و مذهب شیعه انجام داد؛ به نحوی که روایت است که حتی قبل از امام ششم مردم روش صحیح نماز خواندن را هم نمی دانستند. امام صادق(ع) در شرایطی به حکومت می رسد که خوبان جامعه نیز فقه اسلامی را نمی‌دانستند. امام صادق(ع) در تغییر حکومت بنی امیه که جامعه کمی آزادتر می شود به ترویج دین مبین و مذهب شیعه می‌پردازد. امام صادق(ع) دین را برای خواص تشریح می کرد و آنها را به مناطق دورتر می‌فرستاد تا آنها مروج دین باشند و در نهایت پس از اتمام دوره سی و چند ساله امامت ایشان، انسان‌هایی تربیت می‌شوند که در فقه و اصول، به درجه کمال می رسند. امروز نیز موضوعاتی که از امام ششم رسیده، بیش از ۲۰ جلد است. امام صادق(ع) در آن دوره چگونه رفتار کردند که سایر مذاهب اسلامی نتوانستند جلوی رشد مکتب ایشان را بگیرند؟ شاگردان امام صادق(ع) از همه مذاهب و همه گروه های فکری هستند. امام صادق(ع) می‌دانستند که دوره‌هایی قبل از ایشان وجود داشته که نقل حدیث با مشکلاتی روبرو بوده است. لذا امام صادق(ع) می توانند از خطاهای رایج در جامعه جلوگیری کنند و مسایل تحریف شده را اصلاح کنند. در آن دوره کسانی که شک داشتند که امامان شیعه، معصوم هستند و ولایت آنها برگرفته از ولایت خدا نیست، از ایشان دور شدند و امام صادق(ع) با این پالایشی که در اطرافیان خود انجام داد موجب شد فقط افراد با اخلاص به ایشان نزدیک شوند و همین موضوع باعث ترویج فرهنگ ایشان شد. چون بسیاری از دارایی‌های شیعیان از حیث اصول و اعتقادات از ایشان به ما رسیده است به ما شیعه جعفری می‌گویند.  آیا اهل سنت در مورد عظمت و بزرگی ایشان مطلبی نقل کرده‌اند؟ سخنان حیرت‌آور فراوانی وجود دارد. مثلا محمد ابوظهره که از شیوخ و علمای دانشگاه الاظهر مصر است، کتابی دارد به نام الامام الصادق(ع) که در آن جمله‌ای موجود است که می گوید: علمای اسلام با هم اختلافات فراوانی دارند جز در یک مطلب و آن هم برتری امام صادق(ع) در فقه و اصول و علوم دیگر است که هیچ اختلافی وجود ندارد. از این جملات فراوان است. فقهای اهل سنت در برخی موارد به فتوای امام صادق(ع) رجوع کرده اند. مثلا یکی از آنها این است که اگر زنی باردار می‌شود تا چند ماه می تواند آن را در رحم خود نگه دارد؟ در آن دوران دستگاه‌های امروز که وجود نداشته است. لذا نقل های فراوانی وجود دارد. این موضوع را امام صادق(ع) بیان کرد که نهایت ماندن نوزاد در رحم مادر نه ماه است و همه علمای سنی از ایشان تبعیت کردند. در مورد ازدواج و طلاق نیز همین گونه است. دلیل اینکه امام صادق(ع) علیه حکومت جبار و ظالم زمان خود قیام نکردند چه بود؟ با توجه به اینکه ایشان یاران بسیاری داشتند. امام صادق(ع) تمام تلاش خود را برای قیام انجام داد، ولی متاسفانه خیانت برخی افراد باعث شد این قیام به هم بخورد. در واقع نقشه قیام لو رفت. آثار نشان می‌دهد که امام باقر(ع) ایشان را فرد قیام کننده در میانه اهل بیت(ع) معرفی می‌کردند. در آن زمان اوضاع به سمتی رفت که وقتی مردم بنی امیه را دیدند و از ظلم و ستم و بدعت های عجیب و حیرت آور آنها خسته شده بودند، نگاه ها به سمت اهل بیت پیامبر(ص) می رفت و تنها شعاری که می‌توانست بنی امیه را نابود کند شعار حمایت از اهل بیت(ع) بود. متاسفانه دو گروه در این زمینه خیانت کردند یک گروه بنی عباس هستند که با تزویر، خود را به جای اهل بیت(ع) جا زدند و شعار می دادند که اگر حکومت را به دست بگیریم آن را تحویل فرزندان پیامبر(ص) می‌دهیم که در نهایت این طور نشد و گروه بعدی افرادی بودند که از درون مکتب اهل بیت به امام صادق (ع) خیانت کردند. مثل شخصی با نام نفس زکیه که پدر این فرد، هم نوه امام حسن(ع) است و هم نوه امام حسین(ع). نفس زکیه خود را به عنوان مهدی موعود معرفی کرد و بنی عباس با این فرد بیعت کردند. وقتی هم بنی عباس به حکومت رسید این حکومت یکی از نوادگان امام حسن(ع) را حاکم مدینه کرد و مردم خیال کردند که حکومت در دست اهل بیت(ع) است و فرصت قیام سوزانده شد. ابومسلم یک شخصیت شیعه، آن طوری که ما فکر می‌کنیم نیست. او یک سردار نظامی بود که در واقع کار اصلی را برای بنی عباس انجام داد. مهم‌ترین درسی که باید روحانیون از مکتب امام صادق(ع) بگیرند چیست؟ من کوچک تر از این هستم که بخواهم به روحانیون مطلبی را بگویم اما آن چیزی را خودم متوجه شدم این است که امام در شرایطی کار کردند که نسبت به امروز از لحاظ تبلیغی صفر بوده است. در آن شرایط سخت حضرت، خدمات حیرت‌آوری انجام داده‌اند. امروز اگر کسی بگوید که امکانات نیست برای اینکه حق را تبلیغ کند، جفا کرده است. یکی از وجوه زندگی امام صادق(ع) که بسیار برجسته است، این است که ایشان در شرایطی قرار گرفتند که خود راوی ماجرای کربلا شدند. این نشان می دهد که حضرت صادق(ع) تلاش فراوانی کردند که عاشورا در اذهان بماند. حتی ایشان رجزهای سرداران دشت کربلا مثل زهیربن قین را بازگو می کنند تا در تاریخ این سند وجود داشته باشد. بسیاری از داستان‌های کربلا از ایشان نقل شده است. به عبارت دیگر حضرت، ظرفیت های بسیار کربلا را برای مردم تشریح می کنند تا آنها بتوانند از این مطالب استفاده کنند. هم اکنون ۱۴ زیارت مطلقه برای امام حسین(ع) موجود است که همه از امام صادق(ع) است. یعنی اگر امام صادق(ع) ماجرای کربلا را نقل نمی‌کردند، امروز ما چیزی از آن حادثه عظیم نمی دانستیم. الگو و سبک زیارت امام حسین (ع) رگرفته از بیانات امام ششم است.  ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 14:05:17 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304307/آیا-اراده-امام-صادق-علیه-السلام-قیام-صحت ۱۹ گناه کبیره از منظر امام صادق علیه السلام http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304306/۱۹-گناه-کبیره-منظر-امام-صادق-علیه-السلام به گزارش بلاغ، «عمرو بن عبید» یكى از علماى اسلام، به حضور امام صادق علیه السلام آمد، سلام كرد و سپس این آیه را خواند: «الذینّ یجتنبون كبائر الاثم و الفواحش (۱)؛ نیكوكاران كسانى هستند كه از گناهان بزرگ، و زشتى پرهیز مى‌كنند» در ادامه اینن مطلب را به نقل از سایت تبیان می‌خوانیم.سپس سكوت كرد و دنبال آیه را نخواند؛امام صادق علیه السلام به او فرمودند: «چرا سكوت كردى؟!»او گفت: «دوست دارم، گناهان كبیره را در كتاب خداوند بدانم.»آنگاه امام صادق علیه السلام گناهان كبیره‌اى را كه در قرآن آمده بیان نمودند:۱. بزرگترین گناهان كبیره، شرك به خداست؛ قرآن مى‌فرماید: وَ من یُشرك بِالله فَقد حَرّم الله عَلَیهِ الجنّة (۲) ؛ كسی كه براى خدا، شریك قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام مى‌كند.۲. ناامیدى از رحمت خدا؛ انّه لایَیاءس مِن روحِ الله الاّ القَوم الكافِرون (۳) ؛ هیچ كس جز كافران از رحمت خدا، نومید نگردد.۳. ایمنى از مكر (عذاب و مهلت) خدا؛ فلا یامن مكر اللهّ الاّ القوم الخاسرون (۴) ؛ از مكر خدا ایمن نشود، مگر مردم زیانكار.۴. عقوق (و آزار) والدین؛ چنان كه قرآن از زبان عیسى علیه السلام مى‌فرماید: و برّاً بِوالدَتى و لَم یَجعَلنى جَبّاراً شقیّاً(۵) ؛ خدا دستور داده كه به مادرم نیكى كنم و مرا زورگوى تیره‌بخت قرار نداده است.  ۵. كشتن انسانِ بى گناه؛ و مَن یَقتُل مؤمِنا مُتعَمّدا فَجزاؤه جهَنّم خالِدا فیها و غَضبَ الله عَلیه وَ لَعنَه وَ اعدّ لَه عَذابا عَظیما(۶) ؛ و هر كس فرد با ایمانى را از روى عمد، به قتل برساند مجازات او، دوزخ است كه جاودانه در آن مى‌ماند، و خداوند بر او غضب مى‌كند و از رحمتش دور مى‌سازد و عذاب عظیمى براى او آماده ساخته است.۶. نسبت نارواى زنا به زن پاكدامن؛ انّ الّذینَ یَرمُونَ الُمحصِناتِ الغافِلات المُؤمِنات لُعِنُوا فى الدّنیا و الاخرة وَ لَهم عَذاب عَظیم (۷)؛ كسانى كه زنان پاكدامن و بى خبر (از هرگونه آلودگى) و با ایمان را متهم مى‌سازند، در دنیا و آخرت، از رحمت الهى بدورند، و عذاب بزرگى در انتظارشان است. ۷. خوردن مال یتیم؛ انّ الّذینَ یَاكلون اَموال الیَتامى انماّ یاكلون فى بطونهم نارا و سیصلون سعیرا(۸)؛ همانا كسانى كه اموال یتیمان را مى‌خورند، آنها در شكم‌هاى خود، آتش فرو مى‌برند و به زودى در آتش سوزان مى‌سوزند.۸. فرار از جبهه جهاد؛ وَ مَن یُولّهم یَومئذٍ دُبُره الاّ مُتِحرّفا لِقتال او مُتحیّزا الى فِئَة باَّء بِغَضب مِن الله وَ مَاءواه جَهنّم و بئس المصیر(۹)؛ و هر كس در آن هنگام (جنگ) به آنها پشت كند مگر در صورتى كه هدفش، كناره‌گیرى از میدان براى حمله مجدد و یا به قصد پیوستن به گروهى (از مجاهدان) بوده باشد (چنین كسى) گرفتار خشم پروردگار خواهد شد، و جایگاه او جهنم، و چه بد عاقبتى است. ۹. ربا خوارى؛ اَلّذینَ یَاكُلونَ الرِّبا لایَقُومُون اِلاّ كَما یَقوم الّذى یَتخبَّطهُ الشّیطان مِن المسّ(۱۰)؛ كسانى كه ربا مى‌خورند، برنمى‌خیزند مگر مانند كسى كه شیطان با تماس خود، او را همچون دیوانه، آشفته حال كرده است.۱۰. سحر و جادو؛ وَ لَقَد عَلمُوا لِمَن اشتَراهُ مالَه فِى الاخِرة مِن خلاق (۱۱)؛ قطعا دانستند كه هر كس خریدار جادو شود، در آخرت، بى‌بهره خواهد بود.۱۱. زنا؛ وَ مَن یَفعَل ذلكَ یَلقَ اَثاما یُضاعف لَه العَذاب یَومَ القیامَة وَ یَخلُد فیهِ مُهانا(۱۲)؛ هر كس كه زنا كند، مجازاتش را خواهد دید، عذاب چنین كسى در قیامت، مضاعف گردد و با خوارى، همیشه در آن خواهد ماند. ۱۲. سوگند دروغ براى گناه؛ اَلّذینَ یَشتَرونَ بِعَهدِ الله و ایمانِهم ثَمَنا قَلیلا اُولئِك لاخلاقَ لَهم فِى الاخِرة (۱۳) ؛ كسانى كه پیمان خود با خدا و سوگندهاى خود را به بهاى اندك مى‌فروشند، در آخرت، بى‌بهره‌اند.۱۳. خیانت در غنایم جنگى؛ وَ مَن یَغلُل یَاتِ بِما غَلّ یَوم القِیامَة (۱۴)؛ و هر كس در غنیمت جنگى، خیانت كند، روز قیامت با آنچه خیانت كرده بیاید.۱۴. نپرداختن زكات واجب؛ یَومَ یُحمى عَلَیها فى نارِ جَهنَّم فَتُكوى بِها جِباهُهُم و جُنوبهم و ظُهورهم (۱۵)؛ در آن روز (طلاها و نقره‌ها را)در آتش دوزخ داغ و سوزان كرده و با آن صورت‌ها و پهلوها و پشت‌هایشان را داغ مى‌گذارند.۱۵. گواهى به دروغ، كتمان؛ وَ مَن یَكتُمها فَاِنّه آثِم قَلبَه(۱۶)؛ و هر كس گواهى دادن را پنهان كند، قلبش گنهكار است.۱۶. شرابخوارى یا ایّها الَّذین آمَنوا اِنّما الخَمر و المَیسر و الاَنصابُ و الاَزلام رِجسٌ من عَمل الشَّیطان فَاجتَنبوه لعّلكم تُفلِحون(۱۷)؛ اى كسانى كه ایمان آورده‌اید، شراب و قمار و بت‌ها و تیرهاى قرعه پلیدند و از عمل شیطانند. پس از آنها دورى كنید باشد كه رستگار شوید.۱۷. ترك نماز یا واجبات دیگر به طور عمد، زیرا پیامبر صلّى الله علیه وآله فرمود: من ترك الصّلاة متعمّدا فقد بَرى من ذمّة الله و ذمّة رسول الله؛ هر كس عمداً نماز را ترك كند از پیمان خدا و رسول خدا بیزارى جسته است. ۱۸ و ۱۹. پیمان شكنى و قطع رحم، چنانكه خداوند مى‌فرماید: اُولئِك لَهمُ اللَعنَة وَ لَهم سُوء الدّار(۱۸)؛ براى آنان كه (پیمان را مى‌شكنند و قطع رحم مى‌كنند) لعنت و خانه بد در آخرت، است.امام صادق علیه السلام به اینجا كه رسید، عمرو بن عبید در حالى كه از شدت ناراحتى، فریاد مى‌كشید از محضر آن حضرت خارج شد و مى‌گفت: هلك من قال براءیه و نازعكم فى الفضل و العلم؛ به هلاكت رسید آن كس كه به راى، فتوا داد، و در فضل و علم با شما، ستیز كرد.(۱۹) پی‌نوشت‌ها: ۱. نجم / ۳۲.۲. نساء / ۷۲.۳. یوسف / ۷۸.۴. اعراف / ۹۹.۵. مریم / ۳۲.۶. نساء / ۹۳.۷. نور / ۲۳.۸. نساء / ۱۰.۹. انفال / ۱۶.۱۰. بقره / ۲۷۷.۱۱. بقره / ۱۰۲.۱۲. فرقان / ۶۸.۶۹.۱۳. آل عمران / ۷۷.۱۴. آل عمران / ۱۶۱.۱۵. توبه / ۳۵.۱۶. بقره / ۲۸۳.۱۷. مائده / ۹۰.۱۸. فرقان / ۲۵.۱۹. كافى، ج ۲ ص ۲۸۷ـ۲۸۵، كافى مترجم، ج ۳ ص ۳۹۲ـ۳۹۰.  ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 14:04:42 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304306/۱۹-گناه-کبیره-منظر-امام-صادق-علیه-السلام نسخه سه گانه امام صادق (ع) برای زندگی http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304302/نسخه-سه-گانه-امام-صادق-ع-زندگی به گزارش بلاغ، امروزه با گسترش تحقیق و دانش بشر، ارزش سخنان گهربار امام صادق (علیه السلام) بیش از پیش نمایان شده و البته نیاز مردمان به چنین معارفی نیز رو به فزونی است.یکی از مشکلات مهم اجتماعی و تربیتی، کاهش عنصر محبّت در جامعه است. امام صادق (علیه السلام) برای تولید هر چه بیشتر محبّت، نسخه سه گانه‌ای را ضمن روایتی ارزشمند چنین بیان می‌کنند: «ثَلاثَةٌ تُورِثُ المَحَبَّةَ: الدّینُ وَ التَّواضُعُ وَ البَذل؛ سه چیز است که محبّت می آورد: دین، فروتنی و بخشش.» (تحف العقول، ص 316) به تحلیل هر یک از این سه عامل مهم در تولید و نشر محبّت می پردازیم.دیـنداروی کلیدی این نسخه شفابخش، دین است. قرآن کریم و روایات اهل بیت (علیهم السلام) مجموعه‌ای از راهکارهای زندگی سعادتمندانه را پیش روی ما قرار می‌دهند که هر چه دقّت بیشتری نسبت به عمل به آنها داشته باشیم، زندگی بهتری را رقم خواهیم زد.جالب اینکه؛ قرآن کریم، عمل به دین را نشانه محبّت به خدا دانسته و می‌فرماید: «قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونی‏ یُحْبِبْکُمُ اللَّهُ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحیم‏؛ بگو: "اگر خدا را دوست دارید، از من پیروی کنید تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشاید، و خداوند آمرزنده مهربان است."» نتیجه اینکه؛ محبّت با اعمال انسان، رابطه مستقیم دارد و دین، بهترین برنامه عملی برای رسیدن به محبّت است. ناگفته پیداست که برای عمل به دین، اعتقاد و دلبستگی به باورهای دینی ضروری است.محبّت با اعمال انسان، رابطه مستقیم دارد و دین، بهترین برنامه عملی برای رسیدن به محبّت است. ناگفته پیداست که برای عمل به دین، اعتقاد و دلبستگی به باورهای دینی ضروری است.فروتنیگرچه مجموعه آداب دین اسلام، به طور کلّی محبّت آور هستند؛ امّا در میان آنها مواردی یافت می شود که اثر ویژه ای بر تولید محبّت دارند و اگر کسی حتّی دیندار نیز نباشد، با استفاده از این صفات، محبّت ساز خواهد بود. یکی از آن صفات، تواضع است. تواضع نیز جایگاه مهمّی در اخلاق دینی دارد. در روایت دیگری امام صادق (علیه السلام) یکی از آفات دینداری را خودبزرگ بینی و تکبّر دانسته و می فرماید: «آفَةُ الدِّینِ الحَسَدُ وَ العُجبُ وَ الفَخرُ؛ آفت دینداری حسد و خودبینی و فخر فروشی است. (کافی(ط-الاسلامیه)،ج2، ص307) تکبّر و ندیدن دیگران، باعث خاموش شدن چراغ محبّت می شود.بخششاز جالب ترین نکات روایت مورد بحث، ارتباط خاصّی است که بین هر یک از مؤلّفه های ذکر شده وجود دارد. پس از شناخت ارتباط تواضع و دینداری رابطه بین بخشش و تواضع را نیز از زبان امام هادی (علیه السلام) بشنویم که می فرمایند: «التَواضُعُ أن تُعطِی الناسَ ما تُحبُّ أن تُعطاهُ؛ فروتنی در آن است که با مردم چنان کنی که دوست داری با تو چنان باشند.» (کافی(ط-الاسلامیه) ج2 ،ص124، ح13)معلوم می شود که بذل و بخشش و رفتار با دیگران، آن هم طبق همان ملاکی که برای خود می پسندیم، کاربردی ترین راه برای تولید و گسترش محبّت در خانواده و جامعه است. هدیه دادن، تنها نمونه ای از بذل و بخشش است؛ لذا ما باید نگاه خود و جامعه را فراتر از هدیه های مادّی ببریم به گونه ای که قادر باشیم در هر لحظه ای بذل و بخشش داشته باشیم و در قبال آن، میوه محبّت را برداشت کنیم.محبّت، ریشه در درون انسان دارد چرا که هر کسی خودش را دوست دارد و نسبت به خودش محبّت دارد! پس؛ برای کاشتن بذر محبّت در دل دیگران، کافی است دیگران را نیز همچون خود بپنداریم و هر چه برای خودش می پسندیم برای دیگران نیز بپسندیم.قرآن کریم در آیه 219 سوره بقره برای ارتقای نگاه ما در این مقوله، می‏ فرماید: از تو سؤال می‏کنند: "چه چیز انفاق کنند؟" بگو: از مازاد نیازمندی هایتان (قُلِ الْعَفْوَ). "عفو" به معنی از بین بردن اثر، حد وسط و میانه هر چیز و مقدار اضافی چیزی، و بهترین قسمت مال آمده است و ممکن است در اینجا به معنی مغفرت و گذشت از لغزش دیگران باشد، و مطابق این معنی تفسیر آیه چنین می‏شود: «بگو: بهترین انفاق، انفاق عفو و گذشت است... در پایان آیه می ‏فرماید: «خداوند آیات خود را چنین بیان می‏کند شاید تفکر و اندیشه کنید» (کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ). (برگزیده تفسیر نمونه؛ ص224)کلام آخرمحبّت، ریشه در درون انسان دارد چرا که هر کسی خودش را دوست دارد و نسبت به خودش محبّت دارد! پس؛ برای کاشتن بذر محبّت در دل دیگران، کافی است دیگران را نیز همچون خود بپنداریم و هر چه برای خودش می پسندیم برای دیگران نیز بپسندیم. اگر از انسان متکبّر بدمان می آید، در مقابل دیگران متواضع باشیم و اگر از تمام انواع بذل و بخشش ها خوشحال می شویم، نسبت به همه بخشنده باشیم و بدانیم که همه این خوبی ها در دین اسلام جمع شده است. ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 12:57:09 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304302/نسخه-سه-گانه-امام-صادق-ع-زندگی چرا امام صادق را رئیس مذهب شیعه می خوانند؟ http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304299/چرا-امام-صادق-رئیس-مذهب-شیعه-می-خوانند به گزارش بلاغ، مراسم شهادت امام جعفر صادق(ع) در هیئت روضه الزهرا اهواز با سخنرانی حجت الاسلام سیدمنصور موسوی مسئول مرکز فرهنگی جهادی عصرظهور اهواز برگزار شد. موضوع سخنرانی وی پیرامون تشکیلات و فعالیتهای تشکیلاتی امام صادق بود که مهمترین قسمتها آن را در ادامه میخوانید. مهمترین معرف امام  صادق(ع) برای ما شعیان با صفت رئیس مذهب عجین شده است؛ اما پاسخ به این سوال بسیار مهم است که چرا از میان ائمه(ع)؛ امام صادق(ع) را به عنوان رئیس مذهب شیعه معرفی کرده اند؟ برای پاسخ به این سوال باید تاریخ را با نگرشی که رهبرانقلاب به تاریخ ائمه(ع)دارند بازنگری کنیم. رهبرانقلاب معتقدند بدین علت امام صادق(ع) را رئیس مذهب شیعه معرفی کرده اند؛ که در زمان ایشان تشکیلات شیعه در اوج اقتدار و انسجام قرار گرفته بود و هویت مستقلی در برابر دیگر مذاهب داشت.  شیعه زمانی می تواند مدعی شود یک مذهب است که با پر رنگ کردن  مرزهای اعتقادی و رفتاری میان اعضاء خود یک انسجام تشکیلاتی ایجاد کند تا هویت انسان شیعه از غیر شیعه متمایز گردد. "تشکیلات یعنی چه؟ اینکه امام صادق(ع) اراده می کند آنچه را که او می خواهد بدانند نمایندگان او در سراسر آفاق عالم اسلام به مردم بگویند تا بدانند." 59/6/14 به تعبیر روشن تر یعنی  همانگونه که مردم برای مسائل شرعی به مراجع تقلید مراجعه می کنند برای امور سیاسی و اجتماعی خود هم به رهبر جامعه اسلامی مراجعه کنند.چرا نظام جمهوری اسلامی ایران در عرصه کارنظامی از اقتدار و پیشرفت قابل توجهی برخوردار است اما در عرصه کاراقتصادی، صنعتی و فرهنگی ضعف عملکرد دارد ؟ چون آن امتی که باید میان امام و ملت(مردم) واسطه باشند و گفتمان رهبر جامعه اسلامی را به مردم منتقل کنند؛ کوتاهی کرده اند.  امت به کسانی گفته می شود که هرکدام به تنهایی می تواند نقش یک ملت را بازی کنند یعنی کسانی که واسطه میان امام و مردم هستند. « وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ آل عمران آل عمران /104 » در فرهنگ قرآنی اُمت یعنی کسانی که با امام جامعه پیوند خورده باشد تفاوتی ندارد یک نفر (مثل شهیدبهشتی) باشد یا یک گروه (مثل گروه حزب الله) هر کجا توانستیم حلقه واسطه های خوبی میان امام و ملت ایجاد کنیم و یک تشکیلات منسجم داشته باشیم؛ نتیجه های خوبی حاصل شده است. نتیجه زحماتی که امام سجاد(ع) و امام باقر(ع) در تربیت نیرو متحمل شدند؛ تشیکلات وسیعی بود که امام صادق(ع) برپا کردند. مهمترین شرط ایجاد یک تشکیلات منسجم وجود افرادی است که واسطه میان امام و ملت باشند(امت) و مهمترین تفاوتی که میان تشکیلات غربی و اسلامی وجود دارد این است که درجوامع غربی بیشتر با ساختار و قانون تشکیلات را اداره می کنند لکن در تشکیلات شیعی بیشتر بر نیروی انسانی سرمایه گذاری می شود.اگر بخواهید در این برهه از زمان تشکیلاتی قوی در عرصه های اقتصادی،فرهنگی و سیاسی داشته باشیم و  از بحران های فرهنگی و اقتصادی خارج شویم باید فعالیت هایی از جنس کار امام سجاد(ع) و امام باقر(ع) انجام دهیم و آنهم چیزی جز راه اندازی یک نهضت آموزشی برای تربیت نیرو نیست. ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 12:55:21 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304299/چرا-امام-صادق-رئیس-مذهب-شیعه-می-خوانند علت شهرت شیعه به مذهب جعفری چیست؟ http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304284/علت-شهرت-شیعه-مذهب-جعفری-چیست به گزارش بلاغ، همه امامان شیعه برای اسلام و خلق خدا خدمت کردند. در این راه زحمات طاقت فرسایی را متحمل شدند. زحمات در قالب‌های مختلف، مانند قیام، صلح، سکوت و فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی ظهور نمود. علت اینکه به مذهب ما «مذهب جعفری» گفته می‌شود، این نیست که امامان دیگر برای اسلام خدمت نکرده‌اند، بلکه سبب نامیده شدن آن است كه دوره زندگی امام صادق(ع) مصادف بود با اواخر حكومت امویان و اوایل خلافت عباسیان. به سبب درگیری‏‌ها و اختلافاتی كه میان این دو خاندان به وجود آمده بود، فرصت خوبی برای فعالیت‌­های فرهنگی پدید آمد که امام صادق(ع) از آن بهره گرفت. شیعه را توسعه داد. در ادامه این مطلب را به نقل از سایت تبیان می‌خوانیم.  امام با تشكیل حلقات درس و تبیین معارف و مبانی تشیع، به نشر و تبلیغ اسلام پرداخت. روایات بسیار زیادی را بیان فرمود. به همین جهت حیات مجددی در كالبد شیعه دمیده شد. معارف و احكام شیعه بیش از هر زمانی مطرح گردید. نظم و ترتیب خاص و ارزنده‏ای به شیعه داده شد. بدین جهت این مذهب را به امام جعفر صادق منسوب می‏‌نمایند. زیرا علاوه بر تحكیم مبانی آن، عمده احادیث این مذهب- نسبت به امامان دیگر - از این امام بزرگوار نقل شده است. در مجلس درس ایشان هزاران تن شركت می‏كردند. برخی از آنان مانند ابوحنفیه، مالك بن انس، جابر بن حیان و زرارة بن اعین، از اركان و بزرگان اهل سنت و شیعه به شمار می‌‏آمدند.(۱) مرحوم جعفرشهیدی می‌نویسد: «آن كه در اخبار فقه شیعه تتبع كند ،خواهد دید روایت‌هاى رسیده از امام صادق (ع) در مسائل مختلف فقهى و كلامى مجموعه‏اى گسترده و متنوع است. براى همین است كه مذهب شیعه را مذهب جعفرى خوانده‌‏اند. گشایشى كه در آغاز دهه سوم سده دوم هجرى پدید آمد، موجب شد مردم آزادانه‏تر به امام صادق (ع) روى آورند. گشودن مشكلات فقهى و غیر فقهى را از او بخواهند. ... دانشمندان از هیچ یك از اهل بیت رسول خدا به مقدار آنچه از ابوعبدالله روایت دارند، نقل نكرده‏‌اند. هیچ یك از آنان متعلمان و شاگردانى به اندازه شاگردان او نداشته‏‌اند. روایات هیچ یك از آنان برابر با روایت‌هاى رسیده از او نیست. اصحاب حدیث نام راویان از او را چهار هزار تن نوشته‏‌اند. نشانه آشكار امامت او خردها را حیران مى‏‌كند و زبان مخالفان را از طعن لال مى‌‏سازد.» (۲)پی نوشت‌ها: ۱.محمدجواد مشكور، تاریخ شیعه و فرقه‏‌های اسلام تا قرن چهارم، بی نام، ص ۱۰۶ - ۱۰۵؛مهدی پیشوایی، سیره پیشوایان، قم، موسسه امام صادق (ع)،۱۳۷۹ش ،چاب یازدهم، ص۳۵۹ ۲. جعفر شهیدى، زندگانى امام صادق، ص۶۱ ]]> مذهبی Thu, 20 Jul 2017 12:24:13 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304284/علت-شهرت-شیعه-مذهب-جعفری-چیست