پایگاه خبری بلاغ مازندران - پربيننده ترين عناوين سبک زندگی :: نسخه کامل http://www.bloghnews.com/kashkool/lifestyle Fri, 21 Jul 2017 12:23:11 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/950826/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری بلاغ مازندران http://www.bloghnews.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری بلاغ مازندران آزاد است. Fri, 21 Jul 2017 12:23:11 GMT سبک زندگی 60 فرزندتان را از آسیب این افراد خطرناک در امان نگه دارید http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304359/فرزندتان-آسیب-این-افراد-خطرناک-امان-نگه-دارید به گزارش بلاغ، یک روانشناس با تاکید بر اینکه نباید افراد غریبه را با عنوانهایی چون عمو و خاله به کودکان معرفی کرد گفت: کودکان و نوجوانان نباید به شکل مستقیم در معرض اخبار مربوط به قتل و تجاوز قرار بگیرند. این اخبار معمولا در شبکه‌های رسمی و در ساعات پرمخاطب تلویزیون پخش می‌شوند و لازم است والدین میزان آگاهی کودکان را در این زمینه مدیریت کنند تا موجب هراس آنها نشود. در ادامه این مطلب را به نقل از سایت ایسنا می‌خوانیم.  دکتر فرزانه سرخوش با تاکید بر نقش موثر خانواده‌ها در ارائه آموزش‌های خودمراقبتی گفت: مدرسه بعد از خانه و خانواده مهم‌ترین مکانی‌ است که باید آموزش‌های خودمراقبتی را به شکل رسمی دنبال کند. لازم است سیستم یکسانی برای این آموزش‌ها در کشور وجود داشته باشد.  وی با انتقاد از فرهنگ رایج در بین خانواده‌ها که افراد غیرفامیل را نیز  «عمو» یا «خاله» معرفی می‌کنند، ادامه داد: در بیشتر موارد افرادی که کودکان را مورد آزار و اذیت قرار داده‌اند، از میان نزدیکان و آشنایان خانواده هستند، بنابراین خانواده‌ها باید به کودکان آموزش دهند که استفاده از این القاب برای افراد غیرفامیل تنها نشان‌دهنده صمیمی بودن است و لازم نیست کودکان نیز با این افراد صمیمی شوند.  دکتر سرخوش در ادامه با تاکید بر تقدم پیشگیری بر درمان گفت: آموزش‌های خودمراقبتی، مساله جهانی است و متعلق به فرهنگ خاصی نیست و باید در سراسر دنیا از جمله کشور ما دنبال شود.  این روانشناس تنها روش کاهش آمار حوادث اینچنینی را «آموزش» دانست و ادامه  داد: پدوفیلیا (میل جنسی به کودکان) یک بیماری است و از آنجا که این بیماران نشانه‌های روحی و روانی خاصی ندارند، به راحتی قابل شناسایی نیستند و حتی ممکن است در میان خانواده‌ها و نزدیکان کودک چنین بیمارانی حضور داشته باشند. از آنجا که نمی‌توان تمام این افراد را کنترل کرد، بهترین راه برای حفظ کودکان، آموزش‌های خود مراقبتی به آنان است.  وی درباره نحوه برخورد و مواجهه خانواده با کودکان آسیب‌دیده، اولین اقدام را حفظ آرامش و کنار آمدن با واقعیت دانست و افزود: این افراد می‌توانند با مراجعه به بهزیستی از خدمات حمایتی بهره‌مند شوند. بهزیستی نیز این افراد را به مشاوران و روانشناسان معرفی خواهد کرد. از آنجا که این کودکان نیازمند حمایت‌های ویژه‌ای هستند. روان‌درمانی فرد آسیب‌دیده تا زمان صلاحدید مشاور یا روانشناس باید ادامه یابد.سرخوش با بیان اینکه خانواده‌ها نباید کودک آسیب دیده را با سوالات متعدد تحت فشار قرار دهند افزود: خانواده‌ها و مشاوران باید اجازه دهند کودک تنها زمانی که خودش تمایل داشت، درباره حادثه رخ داده صحبت کند.  این روانشناس با تاکید بر اینکه فرآیند درمان این افراد طولانی‌مدت و پرهزینه است ادامه داد: مهم‌ترین کمکی که می‌توان به خانواده‌های آسیب‌دیده داشت، اختصاص بودجه‌های حمایتی در قالب «کمک‌ هزینه» درمان است.  وی با بیان اینکه چنین اتفاقاتی تمام اعضای خانواده را درگیر می‌کند، افزود: خانواده‌ها باید بیشترین آموزش‌ها را پیش از وقوع این حوادث دریافت کنند.  سرخوش با انتقاد از نگاه سرزنش‌گر جامعه درباره خانواده‌های درگیر اینگونه حوادث، گفت: زمانی که سن کودک بیشتر باشد جامعه معمولا خود کودک و خانواده‌اش را مورد سرزنش قرار می‌دهد در حالی که هیچ خانواده‌ای نمی‌خواهد چنین حوادثی برای فرزندش رخ دهد، در نتیجه باید آنها را درک و همراهی کرد. ]]> سبک زندگی Fri, 21 Jul 2017 06:19:54 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304359/فرزندتان-آسیب-این-افراد-خطرناک-امان-نگه-دارید ۷ توصیه برای اینکه کودکمان بی‌دردسر و با علاقه نماز بخواند http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304363/۷-توصیه-اینکه-کودکمان-بی-دردسر-علاقه-نماز-بخواند به گزارش بلاغ، سیده زهرا برقعی: به ما درمورد نماز چه گفتند؟ چه گفتند که تشویقمان کنند نماز بخوانیم؟ یادتان هست؟ برگردید به سال‌های قبل...  گفتند: اگر می‌خواهی خدا با تو حرف بزند، قرآن بخوان و اگر می‌خواهی تو با خدا حرف بزنی، نماز بخوان. گفتند: نماز رابطۀ عاشقانۀ بنده با معبود است.  گفتند: نماز وسیلۀ راز و نیاز با معبود است. خب! این ترفندها اثر کرد؟ توانستیم نماز خوب بخوانیم و رابطۀ عاشقانه و عارفانه با خدا برقرار کنیم؟ توانستیم آن نمازی را بخوانیم که می‌گویند معراج مؤمن است؟    حالا سؤال بعدی من این است: شما چطور فرزندتان را تشویق به نماز می‌کنید؟ اگر جوابتان همان جواب‌هایی باشد که قبلاً به شما داده‌اند و من چند تایشان را آن بالا نوشتم، معلوم می‌شود اوضاع اصلاً خوب نیست؛ چون دقیقاً چیزی را که کاربردی برای ما نداشته، داریم برای فرزندانمان به‌کار می‌بریم.   یک تجربۀ جالب تجربه‌ای از یکی از بزرگواران را جایی خواندم: داشتیم با فرزندم توپ بازی می‌کردیم. وسط اوج و کیف بازی صدای اذان آمد. گفتم: «بقیۀ بازی بعد از نماز» بلند که شدم، فرزندم اصرار کرد که بمانم و بازی کنم. به او گفتم: «خدا دوست دارد من الآن بلند شوم» فرزندم گفت: «من دوست دارم با من بازی کنی» گفتم: «من هم دوست دارم بازی کنم، اما چون خدا را خیلی دوست دارم، باید اول به حرف او گوش کنم، بعد بازی کنم» فرزندم گفت: «مگر من را دوست نداری؟» گفتم: «چرا، اتفاقاً خیلی دوستت دارم و این دوست داشتن را هم خدا در قلبم گذاشته است. برای تشکر از او باید به حرفش گوش کنم» بعد، فرزندم کمی فکر کرد و گفت: «نمی‌شود بعد از بازی نماز بخوانی؟» گفتم: «چرا می‌شود، ولی به نظرت بهتر نیست اول نماز بخوانیم؟ برای من هم سخت است، ولی به نظرم بهتر است» فرزندم گفت: «عه! برای تو هم سخت است؟» گفتم: «بله، سخت است؛ بازی کیفش بیشتر است، اما خب سختی‌ها ما را بزرگ می‌کند. نباید از سختی‌ها بترسیم که! مخصوصاً که بدانیم خدا راضی است و آن کار، خوب است» فرزندم گفت: «منم بیایم نماز بخوانم؟» گفتم: «بیا» و تمام شد! فلسفۀ نماز برایش جا افتاد. یک بار هم بعدش نگفتم بیا نماز بخوان؛ به تکلیف که رسید، خودش بلد بود چه‌کار کند. این بزرگوار تعریف می‌کرد: «من فرزندم را منتظر عاشقی کردن و لذت بردن از نماز نگذاشتم تا اگر به آن نمی‌رسد، کسل شود. من کاری را که باید انجام شود و حکم خداست برایش تبیین کردم و گفتم: حتی اگر سخت باشد هم باید انجامش بدهیم؛ چون تا کار سخت نکنیم، قوی نمی‌شویم؛ آدم نمی‌شویم»    از مثال استفاده کنیدوقتی خدا را برای فرزندت، جوری جابیندازی که بزرگی و عظمت و قدرت خدا، به چشمش بیاید، کم‌کم می‌پذیرد که این خدای بزرگ، خواسته‌ای هم از ما دارد و باید اجرایی شود حتی اگر سخت باشد. استفاده از مثال موقعیت: مثالی بزنید از روش ایستادن فرزندتان مقابل معلم و مدیرش. از او بخواهید توصیف کند که مقابل مدیر چطوری می‌ایستد؟ چه کارهایی را انجام نمی‌دهد؟ مثلا تکان‌های زیاد یا حواس پرتی یا دست توی بینی کردن یا مثال‌های مختلفی که می‌شود ذهن کودک را به این طرف سوق داد که مقابل خدا ایستادن هم آدابی دارد و ادب لازم دارد. نحوۀ درست ایستادن سر نماز را باید هم از نماز خواندنِ ما یاد بگیرد و هم با مثال و قصه و صحبت‌های ما.    شکل نماز و ریتم آن چطوری باشد؟ یکی از بهترین راه‌ها این است که وعده های زیادی، با بچه ها به مسجدی بروید که نمازشان را کند نمی‌خوانند و طول نمی‌دهند. این مساله، خودش در ایجاد ریتمِ نماز در بچه‌ها موثر است. اگر جانماز و چادر دختر بچه‌های نه ساله و سجادۀ پسرهای تکلیف شده، شکل دلخواه و بوی مطبوعی داشته باشد و به انتخاب خودشان تهیه شده باشد، قطعا دوست دارند دقایقی روی آن بمانند و عبادت کنند. این حالت اشتیاق را در آن ها باید زنده نگه دارید. اگر تنوع کمک می‌کند، این کار را انجام دهید. حتی شاید لازم شود مسجد را گه گاهی تغییردهید.  همراهی با بچه‌ها نگو:«برو نماز بخوان». بگو:«بیا با هم نماز بخوانیم». این همراهی خیلی به بچه‌ها کمک می‌کند تا بتوانند اشتیاق‌شان را حفظ کنند. اگر دوست، فامیل یا همسایه‌ای را بچه‌ها خیلی دوست دارند، با آنها برای مسجد رفتن هماهنگ کنید تا بچه‌ها در اوضاع و شرایطی دلپسند، نماز بخوانند.   تشویق فراموش تان نشود یک مهمانی، پارک، هدیۀ کوچک و تنظیم قرارهای دو سه نفره با والدین توی یک مغازه برای خوردن بستنی می تواند یک تشویق حسابی برای کسی باشد که یک هفته منظم نمازهایش را خوانده است. یا مثلا نماز صبح‌هایش را به راحتی بیدار شده و غرغر نکرده است. شما حتی می‌توانید به عنوان تشویق، به شکل دوره‌ای مساجد مختلف را امتحان کنید و یا یک سفر یک روزه برای فرزندتان تدارک ببینید. توقع بی جا نداشته باشید وقتی خودتان پای یک فیلم نشسته‌اید یا از یک دورهمی فامیلی لذت می‌برید، توقع نداشته باشید فرزندتان بلند شود و برود نماز بخواند. این موقعیت‌های هوس برانگیز را موقع نماز، به حداقل برسانید، تلویزیون را خاموش کنید و برای مقدمات نماز، برخیزید. هیچ وقت در شرایطی که خودتان دارید استراحت می‌کنید(حتی اگر نمازتان را خوانده‌اید) به فرزندتان دستور ندهید که:«برو نماز بخوان!» این حسِ خوبی در او ایجاد نمی‌کند. برای جلوگیری از این احساس‌های منفی، تا می‌شود نماز خواندن فرزندتان را با خودتان همراه کنید که هم خیال شما راحت شود و هم فرزند شما، از این همراهی لذت برده باشد.    مقدمات درست راه نماز خواندنِ فرزندمان تذکرهای پشت سر هم نیست. مقدمات را باید درست بچینیم تا وقتی دکمه را زدیم دستگاه خودش شروع به کار بکند. مقدماتش هم سال‌های قبل از تکلیف شدن است که بچه‌ها در فضای مساعدِ معنوی رشد کنند و زیبایی‌های دین را ببینند. از این فضاهای کودکانه غافل نشوید. از هفت سالگی تا نه سالگی فرصت خوبی برای دخترهاست تا با نماز و روش آن آشنا شوند. برای پسرها هم اگر چه خوب است از نه سالگی به فکر آشنایی‌شان با نماز باشیم اما دوازده تا پانزده سالگی قطعا سن درستی است که آنها با نماز آشنا شده و جزو برنامۀ روزانه‌شان قرار دهند. از یک وعده شروع کنید تا به پنج وعده برسد در نهایت. ]]> سبک زندگی Fri, 21 Jul 2017 07:09:50 GMT http://www.bloghnews.com/fa/doc/news/304363/۷-توصیه-اینکه-کودکمان-بی-دردسر-علاقه-نماز-بخواند